ظریف؛ صدای مظلومیت ایران

آرمان ملی - تحريم وزير امور خارجه کشورمان از سوي ايالات متحده آمريکا موجب شد تا جهان با دو رويي و دروغگويي آمريکايي‌ها بيشتر آشنا شود. چرا که از سويي خود را متمايل به مذاکره با مقامات ايران نشان مي‌دهند و از سوي ديگر وزير امور خارجه کشورمان را تحريم مي‌کنند. اتفاقا آمريکايي‌ها با تحريم آقاي ظريف بيشتر نشان دادند که از تاثير و نفوذ کلام وي واهمه دارند. در اين راستا مي‌توان گفت که شاخص ارزشمندي آقاي دکتر ظريف اين است که توانسته به خوبي صداي مظلوميت ملت ايران در دنيا باشد و مواضع دقيق و برجسته جمهوري اسلامي را بيان کند. تفاوت دوره حضور آقاي دکتر ظريف در وزارت امور خارجه طي 6 سال گذشته با دوره‌هاي قبل مثل دولت‌هاي نهم و دهم اين است که آنها به اين ورزيدگي ديپلماسي مسلط نبودند، نمي‌توانستند دستاوردي داشته باشند و در نتيجه آمريکا موفق مي‌شد که چهره جمهوري اسلامي را در دنيا بد جلوه داده و تخريب کند. اما در دولت‌هاي يازدهم و دوازدهم با ورزيدگي و تسلط ديپلماسي جمهوري اسلامي توسط وزارت امور خارجه و شخص آقاي محمدجواد ظريف توانسته‌ايم مظلوميت خود را در دنيا نشان دهيم و رفتارهاي قلدرمآبانه و زورگويانه ايالات متحده را به نمايش بگذاريم که ايران اهل گفت و‌گو، منطق و تدابير عاقلانه‌اي است که مورد پذيرش همه جهانيان است. اين همان چيزي است که آمريکايي‌ها را عصباني کرده است. آنها دلشان مي‌خواهد که ايران را کشوري نشان دهند که اهل گفت وگو و منطق نبوده و حرف‌هايي مي‌زند که مورد پذيرش جهاني نيست و به اين ترتيب کشورمان را تخريب کنند، اما اين فرصت با هنر ديپلماسي ظريف و مجموعه وزارت امور خارجه ازآنها گرفته شده است. اين در حالي است که با وجود تاکيدات مقام معظم رهبري بر وحدت ملي و حمايت از دولت برخي جريانات داخلي به تخريب دولت و آقاي ظريف مي‌پردازند که نمي‌توان گفت چرا اين جريانات از فرمايشات مقام معظم رهبري تمکين نمي‌کنند و به تخريب دولت مي‌پردازند. اينها بايد خود بگويند که هدفشان از تخريب دولت و وزير امور خارجه چيست و چه چيزي را دنبال مي‌کنند؟ البته اين مسائل نمي‌تواند تاثير مهمي در رويکرد دولت و نظام نسبت به سياست خارجي داشته باشد. عده‌اي هستند که از ابتدا همين روحيات را داشته‌اند و اکنون نيز برهمين منوال حرکت مي‌کنند، اما در اندازه‌هايي نيستند که بتوانند اثر مثبتي بر عملکرد دولت يا دستگاه ديپلماسي داشته باشند. از طرف ديگر اگر امروز ديپلماسي ايران توانسته برد بين‌المللي پيدا کند و آقاي ظريف نيز به اين حد از محبوبيت برسد مربوط به کل نظام است و آقاي ظريف نيز سخنگوي نظام جمهوري اسلامي در ديپلماسي بين‌المللي است وگرنه تدابير کلي توسط سيستم حکومتي تهيه و تدوين مي‌شود. از سوي ديگر شايد اينگونه مطرح شود که دولت و حاکميت دو موضع جداگانه دارند، اما بايد اذعان داشت که مشخصا در مواضع منطقه‌اي و جهاني يک حرف و سخن واحد مطرح مي‌شود و همه در راستاي يک هدف تلاش مي‌کنند.