مصاحبه چالشی با پمپئو!

آرمان - عوام‌گرايان معمولا احساس قدرت هم مي‌کنند، تصور مي‌کنند در زمينه‌هاي مختلف از توانايي‌هاي خارق‌العاده‌اي برخوردارند و قادرند در ميادين مختلف حضور يابند و مطمئنند که پيروز هم مي‌شوند! آقاي مايک پمپئو از اين نظر چيزي شبيه رئيسش دونالد ترامپ است. همانگونه که رئيس‌جمهور آمريکا هنوز هم فکر مي‌کند براي هر مساله‌اي خصوصا چالش‌هاي بين‌المللي نسخه شفابخشي در جيب دارد وزير خارجه اين کشور هم گويي کپي برابر با اصل اوست. وي اخيرا درخواست کرده است که به تهران بيايد و با تلويزيون رسمي ايران به مصاحبه بپردازد. ظاهرا وي پس از مشاهده تاثير مصاحبه‌هاي آقاي ظريف خصوصا در نيويورک چنين ايده‌اي به ذهنش آمده است و اعلام کرده است که همانگونه ظريف وزير امور خارجه از آزادي‌هاي ايالات متحده براي آمدن به اين کشور استفاده مي‌کند [و تبليغات بدخواهانه را گسترش مي‌دهد] من نيز هرگونه پيشنهاد براي مصاحبه با تلويزيون ايران را مي‌پذيرم! البته او ظاهرا فراموش کرده است که سفر آقاي ظريف به آمريکا در واقع حضور در سازمان ملل است و هيچ ربطي به آمريکا و فضاي باز سياسي در اين کشور ندارد. اتفاقا بر همين مبنا دولت اين کشور برخلاف عرف جاري تردد وي را به‌شدت محدود کرد و تنگ نظري خويش را به اثبات رساند. اگر مقر سازمان ملل در تهران تشکيل شود وزير خارجه هر کشوري از جمله آمريکا هم در تهران حاضر مي‌شود و بعيد است که براي او محدوديتي ايجاد شود. اما مهم نوع مواجهه رسانه‌هاي ايران است که بايد به‌جاي انفعال برخوردي فعالانه داشته باشند. هرچند احتمالا آقاي پمپئو درپي تابوشکني و خصوصا گرفتن عکس از حضورش در تهران است تا مثل آقاي ترامپ نمايش درون تهي از مذاکره و گفت‌وگو را به تصوير بکشد و در انتخابات آن را خرج کند ولي اگر نيک نظر کنيم وي حرف جديدي براي گفتن ندارد، حرفي که در صدها مصاحبه و ميزگرد و سخنراني تاکنون نگفته باشد و به گوش ملت ايران نرسيده باشد. بر اين اساس يک خبرنگار يا روزنامه‌نگار حرفه‌اي ايران که حتما با مسائل داخلي کشورمان کاملا اشراف داشته باشد که خوشبختانه تعدادشان کم نيست مي‌تواند او را به چالش‌هاي جدي بکشاند و دستان خاليش را به نمايش بگذارد. او در مقابل حرف‌هاي تکراري دخالت ايران در کشورهاي منطقه، وضعيت حقوق بشر و موضوع هسته‌اي بايد از دخالت دولت متبوعش در اکثر مسائل جهاني دفاع کند و اين تازه ابتداي چالش‌هاي اوست. وزير خارجه آمريکا چون به اين عرصه گرفتار شود سوالات منطقي و جدي بسياري را بايد پاسخگو باشد. چگونه حضور ايران با مجوز ودر خواست دولت‌ها در کشورهايشان محل سوال است ولي حضورآمريکا در هزاران کيلومتر اين سوتردر خليج فارس سوال برانگيز نيست؟ تحريم‌هاي ظالمانه آمريکا که بيش از هر کس ديگر ملت ايران و محرومان جامعه را هدف قرار داده است و انتظار از مردم ايران براي شورش. . چيزي نيست که زيرکترين مصاحبه شونده‌اي بتواند به راحتي از آن عبور کند، قطار سوال‌هاي نافذ از نماينده ايالات متحده آنقدر فراوان است که وي در ورطه دفاع از قتل خاشقچي هم خواهد افتاد. لذا اين عرصه جايي نيست که ايران از آن بگريزد واز ضعف منطق خود بترسد. مي‌توان چند ساعتي به وي اجازه حضور ومصاحبه با تلويزيون ايران را داد که اگر عاقل باشد کسي که بايد بگريزد اوست. آقاي پمپو در مصاحبه جدي با يک خبرنگار هوشمند و باتجربه ايراني به احتمال زياد خواهد فهميد که چندانکه فکر مي‌کند مرد ميادين مختلف نيست و اگر او به چنين درکي نرسد باز خورد مصاحبه‌اش اين معنا را به او خواهد فهماند. فرق آقاي ظريف با آقاي پمپئو اينجا مشخص خواهد شد خصوصا فرق عوام‌گرايي و نخبگي، فرق مهارت و قدرت، فرق مظلوم و ظالم، فرق عزت و ثروت!