آنهایی که رئیس جمهور نشدند اما مسئول شدند!

حالا سومین کاندیدای رقیــــب رئیسی در انتخـابات ۱۴۰۰ هم به سمتی جدید در دولـــت رسیــــده و رقبای انتخاباتی رئیس فعلی دولت، به اصطلاح عاقبت به خیر شده‌اند. سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران روز ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار شد. انتخاباتی که با احراز نشدن صلاحیت برخی از بزرگان سیاست ایران، یکی از ادواری بود که دوران ثبت‌نام نامزدها تا اعلام اسامی کاندیداهای احراز صلاحیت شده آن از دوران تبلیغـــات و رقابت‌های انتخاباتی پرحاشیه‌تر بود. سرانجام در چهارم خرداد شورای نگهبان نام هفت نفر را به عنوان کاندیداهایی که صلاحیتشان احراز شده است، اعلام کرد. قرار بود سید ابراهیم رئیسی، محســـن رضـــایی، سعید جلیلی، علیرضـــا زاکانی، سیدامیرحسین قاضی‌زاده‌هاشمی،عبدالناصرهمتی و محسن مهرعلیزاده برای رسیدن به ریاست دولت سیزدهم با هم رقابت کنند. از همان روزهای ابتدایی تبلیغات انتخاباتی و درمناظره‌ها، همتی اصرار داشت که او در مقابل پنج نفر ایستاده و چهار کاندیدای جناح راست را به عنوان کاندیداهای پوششی رئیسی معرفی می‌کرد. صحبت‌هایی که با انتقاداتی از سوی مخالفان همتی مواجه شـــد و کاندیداهای دیگر هم آن را نادرســت دانستند. چند روز پیش از انتخابات، سعیـــد جلیلـی و علیرضا زاکانی به نفع رئیسی و محسن مهرعلیزاده به نفع همتی از حضور در انتخابات انصراف دادند تا انتخابات ۲۸ خرداد با حضور چهار کاندیدای باقی مانده که سه نفر از آن‌ها از یک جناح بودند برگزار شود، اما حالا و چند ماه پس از پیروزی رئیسی در انتخابات ۱۴۰۰، به جز همتی که خود را در مقابل رئیسی و کاندیداهای پوششی وی می‌دانست، سایر رقبای رئیسی هر کدام به سمت‌های جدیدی رسیده‌اند. ابتدا شورای شهر ششم تهران که دربست در اختیار اصولگرایان قرار گرفته است در ۱۷ مرداد علیرضا زاکانی را به عنوان هجدهمین شهردار تهران انتخاب کرد. زاکانی که نماینده مردم قم و رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی بود از نمایندگی استعفا داد و پس از اعلام وصول استعفای وی در ۱۹ مرداد، نمایندگان مجلس در جریان جلسه علنی صبح ۲۳ مرداد استعفای زاکانی از نمایندگی را بررسی کرده و در نهایت با ۱۴۸ رأی موافق با آن موافقت کردند. در حالی که عده‌ای از مخالفت رئیسی با انتخاب زاکانی به عنوان شهردار تهران به دلیل مرتبط نبودن مدرک وی طبق قانون سخن می‌گفتند اما احمد وحیدی وزیر کشور دولت رئیسی، هشت روز پس از گرفتن رأی اعتماد خود از مجلس، حکم شهرداری زاکانی را امضا کرد تا مشخص شود که نه تنها رئیس دولت با شهرداری زاکانی مخالف نیست بلکه از دادن کلید پایتخت به رقیب اسمی و در واقع به قول همتی کاندیدای سوپرپوششی خود در انتخابات حمایت هم می‌کند. رقیب دیگر رئیسی که در انتخابات با کسب حدود سه و نیم میلیون رأی پس از رئیسی از رسیدن به ریاست جمهوری بازماند محسن رضایی بود. رکورددار حضور در انتخابات ریاست جمهوری که در هر چهار انتخابات ۱۳۸۴، ۱۳۸۸، ۱۳۹۲ و ۱۴۰۰ ناکام ماند و نتوانست آرای اکثریت مردم را برای به دست گرفتن ریاست دولت کسب کند. رضایی که از سال ۱۳۷۶ دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده است، در سوم شهریور با حکم رئیسی، به عنوان معاون اقتصادی رئیس‌جمهور انتخاب شد تا بالاخره بعد از سال‌ها طعم حضور در جلسات هیأت دولت را بچشد. سومین کاندیدای پوششی رئیسی که در انتخابات ۱۴۰۰ با کسب یک میلیون رأی نفر آخر شد، سید امیرحسین قاضی‌زاده‌هاشمی بود. او به عنوان نماینده مردم مشهد در مجلس یازدهم حضور داشت اما سرانجام برای رفتن به دولت سیزدهم از نمایندگی در مجلس استعفا داد. نمایندگان مجلس در جلسه علنی ۲۱ شهریور با ۲۱۸ رأی موافق، ۲۲ رأی مخالف و ۵ رأی ممتنع از مجموع ۲۵۳ نماینده حاضر با قاضی‌زاده‌هاشمی موافقت کردند و ساعاتی بعد با حکم رئیس دولت سیزدهم، وی به عنوان معاون رئیس‌جمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران منصوب شد. در این میان تنها سعید جلیلی است که در بین کاندیداهای جناح رئیسی هنوز در دولت سیزدهم و ساختار جدید مقامات جمهوری اسلامی سمت تازه‌ای نگرفته اما برخی گمانه‌زنی‌ها از این قرار است که احتمال دارد جلیلی به جای رضایی به عنوان دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام انتخاب شود. با توجه به اتفاقات پس از انتخابات ۱۴۰۰، به جز همتی که خود را رقیب اصلی رئیسی می‌دانست و دیگران را کاندیدای پوششی وی معرفی می‌کرد، سایر کاندیداهای انتخابات ۱۴۰۰ هر کدام با گرفتن سمت‌های جدید، سهم خود را از انتخابات ۱۴۰۰ گرفته‌اند و در مناصب تازه خود در کنار کاندیدای اصلی جناح راست به دنبال پیشبرد اهداف رئیس دولت سیزدهم خواهند بود.

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه