| کد مطلب: ۱۰۹۲۰۰۱
لینک کوتاه کپی شد

عکسی از آخرین لحظات پلاسکو

کمتر کسی که به پلاسکو رفت، از آن بازگشت. صبح روز ۳۰ دی ماه، در مرکز پایتخت، ساختمانی شناخته‌شده به نام پلاسکو، دچار آتش سوزی شد و همزمان با تلاش آتش‌نشانان برای خاموش کردن حریق، در ناباوری فرو ریخت؛ پلاسکو سوخت و خاکستر شد. 

عکسی از آخرین لحظات پلاسکو

تصاویر به ثبت رسیده از ریزش ساختمان پلاسکو با بخش قابل توجهی از حوادث متفاوت است. به دلیل اهمیت این حادثه از لحظات ابتدایی که مرتبط با وقوع آن در یک مرکز تجاری چندین طبقه در مرکز شهر تهران بود، عکاسان در مرحله حادثه حاضر بودند و تا لحظه ریزش، آتش‌نشانان، خبرنگاران، شاهدان حاضر در صحنه، عکاسان و... باور نمی‌کردند که پلاسکو فرو ریزد، اما پلاسکو فرو ریخت و پشت لنز دوربین‌ عکاسان همه چیز خاک و خاکستر شد. با ریزش پلاسکو، پیکر ۱۶ آتش‌نشان و ۶ شهروند عادی زیر آوار ماند و پزشکی قانونی اعلام کرد که ۲۲ تن در این حادثه جان خود را از دست دادند. 

مکثی اتفاق افتاد و بعد صدای همهمه و هیاهو، فریاد و سوگواری در صدای دکمه‌های شاتر پیچیده شد. عکاسان تصاویر را به ثبت می‌رساندند و از پس لنز دوربین، همان محافظی که باور و اعتقادشان را به آن بستند واقعه را نگاه کردند. ثبت تصاویری از این دست را می‌توان از دو منظر تخصصی و شخصی مورد بررسی قرار داد. از منظر تخصصی ثبت تصاویر در حوادثی مانند پلاسکو، تجربه‌ای را به جا می‌گذارد و واقعه نگاری می‌کند. جزییات را به تصویر می‌کشد و گاه در ایجاد فرضیات نیز موثر است. حادثه از یاد نمی‌رود تا درسی بشود برای آینده؛ اگر بشود. 

اما از منظر شخصی سوژه و عکاس که دو سوی دوربین قرار گرفتند برداشتی متفاوت خواهند داشت. گاه سوژه به گذر از حادثه فکر می کند و با خود تکرار می کند که «واقعا گذشت؟»