آرمان - اخیرا هجمهها علیه دولت کنونی بالاخص شخص رئیسجمهور شدت یافته است، برخی از این هجمهها از سوی مخالفان و تعدادی دیگر هم از سوی رقیب دولت است، بنابراین اینگونه برخوردها از سوی آنها نسبت به دولت دور از ذهن نیست. در مسائل سیاسی دلواپسان بسیار علاقهمند به کسب قدرت هستند تا بتوانند اهداف و برنامههایشان را به مرحله اجرا برسانند. تصور این گروه خاص از هجمه علیه دولت منتخب مردم را میتوان به این دلیل دانست که آنها درصدد هستند تا دولت عقبنشینی کند یا آنکه افکار دولتیها را مخدوش کرده و به حاشیه بکشانند تا نسبت به اصل برنامهها کوتاهیکنند که در نتیجه دلواپسان مدعی شوند دولت دارای برنامه نیست. آنها تصورشان این است تا دولت را از طریق سوال یا استیضاح به زمین زده و با ادامه این هجمهها به دنبال کسب رأی مردم و رسیدن به قدرت هستند. قدرت برای برخی افراد (دلواپسان) شیرین است. بزرگان تاکید دارند کشور در جنگ اقتصادی با دشمن قرار گرفته و نیاز به اتحاد و وحدت در داخل وجود دارد و دولت در وسط میدان قرار دارد و باید به دولت کمک شود، اما متاسفانه دلواپسان توجهی ندارند، نه تنها به دولت کمک نمیکنند و دولت را در وسط میدان تنها گذاشتهاند بلکه دست به چنین اقداماتی زده و پیگیر منویات و اهداف خود هستند. دلواپسان سعی در استیضاح آقای رئیسجمهور دارند اما نتیجه نداد، بنابراین به سمت سوال میروند که با پاسخ دولت روبهرو میشوند. آنها تنها سعی در تضعیف دولت از طریق تریبونهای گوناگون دارند. در مقابل دولت بهویژه شخص رئیسجمهور بهترین سیاست را پیشه کرده و خود را درگیر حاشیههای اینچنینی نمیکند، چراکه در صورت درگیری دولت با حاشیهها تنها دشمنان نظام شاد خواهند شد، بنابراین دولت با نهایت احترام و طمانینه به سخنان دلواپسان گوش داده و در حد توان پاسخ میدهد، اما آنها از این نجابت دولت سوءاستفاده میکنند. در نهایت باید تاکید کرد که دولت سیاست بسیار مناسبی را در مقابل اینگونه هجمهها پیش گرفته و نیازی به برنامه یا راهکاری جدید ندارد.