نشست ورشو صرفا دورهمی سیاسی است

آرمان - «نشست صلح و امنیت خاورمیانه» موسوم به کنفرانس ورشو، دیروز در لهستان برگزار شد و امروز هم ادامه دارد. دراین مدت فضاسازی‌های زیادی علیه ایران از سوی برگزارکنندگان اصلی نشست ورشو صورت گرفت که دولت آمریکا و شخص آقای پمپئو وزیرخارجه این کشور در صدر آنها بودند تا هدف اصلی این نشست را مقابله با ایران و سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی آن مطرح کنند. دولت ترامپ تلاش بسیاری کرد تا اجماع جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران ایجاد کند که نتوانست به این هدف برسد و با شکست مواجه شد. از سوی دیگر نیز برخی ادعا می‌کنند هدف آمریکا ایجاد شکاف بین کشورهای اروپایی است و نشست ورشو تلاش دارد تا بین موافقان و مخالفان ایران در اتحادیه اروپا، فاصله بیندازد. حقیقت این است که نمی‌توان چندان موافق این ادعا بود. زیرا از زمانی که ایده پمپئو برای تشکیل کنفرانس ورشو علنی شد، تا زمان آغاز کنفرانس، کشورهای اصلی اروپایی یعنی 3 کشور انگلیس، آلمان و فرانسه همراهی چندانی با برگزارکنندگان نشست ورشو نداشتند. این در حالی است که لندن همواره سعی در ایجاد یک توازن بین اتحادیه اروپا و واشینگتن را داشته است. بر همین مبنا قرار است وزیرخارجه بریتانیا برخلاف وزرای خارجه آلمان و فرانسه که تصمیم برعدم شرکت در این نشست را دارند،‌ به ورشو سفر کند. لذا به دلایلی که ذکر خواهد شد، کنفرانس ورشو امکان ایجاد شکاف بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا را نخواهد داشت. شاید مهمترین علت آن است که لهستان به عنوان میزبان، در چارچوب روابط و مناسبات دوجانبه خود با آمریکا دست به چنین کاری زده است تا هماهنگی و همراهی با اتحادیه اروپا. لهستان کشوری است که از زمان پیوستن به اتحادیه اروپا، تلاش کرده است که در حلقه اول تصمیم‌گیری‌های این اتحادیه قرار بگیرد و در میان کشورهای رده اول اروپایی نقشی ایفا کند که تاکنون موفق نشده است که به چنین جایگاهی دست یابد. در نتیجه در داخل اتحادیه اروپا و به علت بلوک‌بندی‌های موجود (به‌عنوان مثال فرانسه به مدیترانه تمایل دارد، آلمان خواستار ایفای نقش جدی‌تر کشورهای حوزه بالکان در اتحادیه اروپاست و بریتانیا هم پیش از برگزیت مایل به گسترش اتحادیه به شمال اروپا بود) صف‌بندی‌هایی وجود دارد که لهستان در این بلوکبندی‌ها نقشی نداشته است. در این میان لهستان در نظر دارد تا لیدر کشورهای شرق اروپا باشد و برای این کار در تلاش است که با گسترش روابط خود با ایالات متحده، از نفوذ واشینگتن در اروپا استفاده کند تا به اهداف خود دست یابد. بنابراین کنفرانس ورشو بیشتر برای جلب نظر آمریکا بوده تا همراهی با مجموعه اتحادیه اروپا که این موضوعی کاملا روشن است. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که آمریکا با یک کنفرانس بین ایران و اروپا شکاف ایجاد کند. بلکه برعکس شاید بتوان گفت که این رویداد منجر به انسجام بیشتر در بین اروپایی‌ها شود. در این بین آقای نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی نیز تلاش دارد تا نقشی تعیین کننده در این بین داشته باشد و اجماعی جهانی را علیه جمهوری اسلامی شکل دهد. نتانیاهو دو دلیل برای بزرگنمایی این کنفرانس دارد؛ دلیل نخست اوضاع سیاسی داخلی رژیم صهیونیستی و در آستانه انتخابات پارلمانی است که مدت هاست او وضعیت سیاسی خوبی ندارد و همچنین امکان رسیدگی به برخی پرونده‌های مالی نتانیاهو وخانواده‌اش توسط دستگاه قضائی این رژیم وجود دارد. بر همین مبنا، دست به جوسازی و تبلیغات ضد ایرانی در جهان می‌زند تا بتواند افکارعمومی اسرائیل را مشغول جمهوری اسلامی کند. در آن صورت او هم می‌تواند موقعیت سیاسی خود را تحکیم بخشد و هم از کشیده شدن پرونده‌اش به دادگاه عالی رژیم صهیونیستی جلوگیری کند. دلیل دوم نتانیاهو برای مهم جلوه دادن کنفرانس ورشو، تحت‌الشعاع قرار دادن حوادث درون سرزمین‌های فلسطینی است تا بتواند در غیاب محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان در نشست ورشو، اوضاع را به نفع خود تغییر دهد. اما اینکه این کنفرانس به نتیجه‌ای مثبت خواهد رسید یا خیر،باید گفت که تاکنون نشانه‌هایی از احتمال موفقیت این کنفرانس مشاهده نشده و از سویی سازوکاری برای همراهی تمامی میهمانان ورشو از سوی واشینگتن وجود نداشته است. کنفرانس ورشو بیش از همه «دورهمی سیاسی» است و نه نشستی برای اهداف دیگر.