بی ‌انگیزگی دلیل خروج از کابینه

آرمان - از روز گذشته شایعاتی مبنی بر استعفای وزیر بهداشت به بهانه کاهش بودجه حوزه بهداشت و درمان مطرح شده است که چندان خبر دقیقی نیست و شفاف سازی درستی در این باره صورت نگرفته است. معمولا دولت‌ها در دور دوم فعالیت خود، رفتار کلیت دولت و وزرا، با دوره اول متفاوت است. معمولا روسای جمهور، در دور دوم خود از محافظه‌کاری خارج می‌شوند و روی مواضع و سخنان اصلی خود تاکید می‌کنند و آن را پیگیری می‌نمایند. اما دولت‌ها در دور اول با انگیزه‌تر، با نشاط‌‌تر و فعال‌تر عمل می‌کنند. دور دوم انگیزه دولت‌ها کاهش پیدا می‌کند و برای خود جایگاهی قائل نیستند. بنابراین برای دولت چندان تلاش نمی‌کنند و به قول معروف مایه نمی‌گذارند. البته معمولا این اتفاق در دوسال پایانی دولت روی می‌دهد اما در دولت آقای روحانی از پاییز 96 احساس بی‌انگیزگی در کابینه مشاهده می‌شد. این امری نیست که خارج از دولت به آن تحمیل شده باشد، بلکه مشکلی است در درون خود دولت. سال گذشته و چند ماه پس از شروع به کار دولت دوازهم، آقای روحانی و معاون اول ایشان هر دو اذعان داشتند که برخی در دولت انگیزه لازم برای کار ندارند و خسته هستند! تعابیری از این دست مطرح شده بود و حتی از مدیران و وزرای بی‌انگیزه خواسته بودند تا استعفا دهند. همه اینها را آقای رئیس‌جمهوری و افراد ارشد کابینه مطرح کرده بودند و در پی آن مجلس هم در پی استیضاح برخی وزرای ناکارآمد برآمد. در واقع نمایندگان مجلس موضع تندتری را نسبت به کابینه اتخاذ کردند و خواستار تغییرات بیشتری در دولت شدند تا بتوانند کارنامه مثبتی از خود به جای بگذارند. این کشاکش‌ها و مباحث در فصل تقسیم بودجه، تشدید می‌شود یعنی برخی کشمکش‌ها در درون کابینه قابل ملاحظه است. برخی وزارتخانه‌ها بدهی زیادی دارند و نیازمند بودجه بیشتر هستند. به عنوان مثال از ابتدای طرح تحول سلامت مجلس شورای اسلامی و دولت دچار چالش بودند. برخی از صاحب‌نظران معتقدند که طرح تحول سلامت به سرانجام روشنی منجر نخواهد شد. زیرا هزینه این طرح بسیار بالا بود و در عین حال بودجه لازم برای اجرای موفقیت‌آمیز آن، پیش‌بینی نشده بود. این امر در چشم‌انداز مثبت بعد از امضای برجام چنین عنوان می‌شد! اما رفته‌رفته اوضاع دگرگون شد و وزارتخانه‌هایی مانند بهداشت، با کمبود شدید بودجه مواجه شدند. به نظر می‌رسد عکس‌العمل قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت و استعفای ایشان(در صورت صحت) قابل درک باشد زیرا بعید است وزارتخانه متبوع او بتواند از عهده انجام برنامه‌ها و طرح‌های خود برآید. با وضعیتی که در بودجه کشور وجود دارد و شرایط اقتصادی و بین‌المللی و برخی فشارهای داخلی روی دولت، می‌توان پیش‌بینی کرد که در آینده برخی وزرا هم چنین روشی را در پیش بگیرند، زیرا اوضاع سخت‌تر می‌شود و چشم‌انداز روشن و امیدوارکننده‌ای را مشاهده نمی‌کنند. با همین نگاه می‌توان گفت امکان استفاده از این روش یا خارج شدن برخی دیگر از وزرا از کابینه به دلیل نداشتن انگیزه در برابر مشکلات تلنبار شده، وجود دارد.