آرمان - شرایط کنونی کشور قابل مقایسه با سالهای گذشته و حتی سال 96 نیست. شرایط و اوضاع جناحهای سیاسی بهویژه اصلاحطلبان هم دچار تغییر و چرخش 180درجهای بوده است. شرایط به گونهای پیش رفته است که دولت، اصلاحطلبان، جناحهای سیاسی و شرایط داخلی با سال قبل تفاوت زیادی کردهاند؛ به عبارتی وضعیت برای جریان اصلاحات به شکل دیگری رقم خورده است. از سال 92 تا سال 96 روند عمومی کشور و جریان اصلاحات تقریبا بدون تغییر بود و مردم هم از انتخابهای سیاسی خود راضی بودند بهویژه آنکه دولت منتخب آقای روحانی، در عرصه سیاست خارجی به موفقیت چشمگیری دست یافت که میتوانست به عنوان یک شاخص در برابر کارنامه دولت احمدینژاد تلقی شود. در دولتهای نهم و دهم وضعیت عرصه سیاست خارجی کشور در تنگنا بود و نسبت به دولت اصلاحات در وضعیت نامناسبتر و قطعنامههای متعدد و سایه جنگ بر سر کشور از نتایج سیاست ماجراجویانه دولت احمدینژاد بود. اما با روی کار آمدن دولت آقای روحانی، ورق برگشت و شرایط بینالمللی ایران در وضعیت مطلوب و مورد استقبال مردم قرار گرفت که باعث امیدواری در جامعه شد.
آقای روحانی هم در نظر داشت تا از این دستاورد خود در جهت بهبود وضعیت اقتصادی کشور، کاهش رکود، تورم و بیکاری و غیره بهره ببرد. تا انتخابات بهار سال 96، اوضاع به خوبی پیش رفت اما پس از انتخابات و در دولت دوم، آقای روحانی دیگر آن روحانی سابق نبود! مردم، اصلاحطلبان و هواداران و رأیدهندگان به روحانی، عمدتا از تغییر او شوکه شدند. امیدها و روند مثبتی که آغاز شده بود، بههم ریخت. مردم تصور میکردند روحانی برخی تصمیمات را تحت فشار اتخاذ کرده است، اما هرچه زمان گذشت، اعتراضات آغاز و نهایتا در دی ماه گذشته پررنگ شد. مردم میگویند که اصلاحطلبان آقای روحانی را روی کار آوردند و با فراخوان و حمایت این طیف، روحانی بر مسند نشست. مردم میبینند که اطرافیان روحانی که در ایام تبلیغات و سختیها کنار ایستاده بودند و اساسا پایگاهی هم در جامعه نداشتند، بعد از انتخابات همه کاره دولت و کابینه شدهاند و خودشان را صاحب رأی مردم میدانند. این طیف نزدیک به آقای روحانی حتی با حمایت و رأی هواداران جریان اصلاحات در انتخابات مجلس دهم و لیست اصلاحطلبان قرار گرفتند با رأی آنها به پارلمان رفتند و نهایتا فراکسیون مستقلین و معتدلین را تشکیل
دادند! بنابراین اصلاحطلبان پس از تغییر روحانی، کمی غافلگیر شدند و با رئیسجمهوری مواجه شدند که به عقبه رأی خود اعتنای جدی نکرد و در ظاهر از جریان سیاسی حامی خود فاصله گرفت. در چنین شرایطی اصلاحطلبان باید تاوان این حمایت خود را بپردازند. اصلاحطلبان در این وضع باید رویکردهای خود و مردمی بودن این جریان را حفظ کنند و درصدد احقاق حقوق حقه مردم باشند. حقوق اساسی مردم و رهیافتهایی برای تحقق این حقوق، باید مجددا در دستور کار اصلاحطلبان قرار گرفته و روی آن پافشاری کنند تا اعتماد مردم را به سمت خود جلب و با توده مردم احساس همدردی کنند. اگر اصلاحطلبان بخواهند پای آقای روحانی و دولت ایشان بمانند، با دولت خواهند رفت و در آینده بساطشان تهی خواهد شد و اعتماد و نظر مردم را از دست خواهند داد.