عملکرد روحانی و انتظار حامیان او

آرمان - رئیس‌جمهور امروز در حالی برای مراسم آغاز سال تحصیلی به دانشگاه تهران می‌رود که دانشگاهیان نسبت به عملکرد دولت رضایت چندانی ندارند. از این جهت به‌نظر می‌رسد که مشاوران آقای حسن روحانی باید به وی توصیه می‌کردند که یقینا به دانشگاه تهران نیاید و عطای حضور در مراسم آغاز سال تحصیلی را که مراسمی سنتی است و همواره روسای جمهور در گذشته به این دانشگاه می‌آمدند، به لقایش ببخشد. دلیل این امر نیز کاملا روشن است، چرا که آقای روحانی مدت‌هاست که در جاده کاهش محبوبیت اجتماعی افتاده و ماه‌هاست که دچار ریزش آرای 24 میلیونی شده که به وی رأی دادند. متاسفانه تجربه یک سال و نیم گذشته نشان داده که انتظار برخوردی حساب شده از حسن روحانی عملا غیر‌ممکن است. رئیس‌جمهور هیچ توجهی به سقوط محبوبیت و سرمایه اجتماعی خود نکرده است. آقای روحانی نسبت به بسیاری از چهره‌ها و شخصیت‌های اصلاح‌طلب و مردمی که موجب رأی‌آوری 24 میلیونی وی شده‌ و اکنون مورد شماتت و سرزنش بسیاری قرار گرفته‌اند چندان توجه مورد انتظاری ندارند. حسن روحانی امروز در دانشگاه تهران همان لحن و ادبیات یک سال و نیم گذشته را تکرار خواهد کرد. بدین‌مضمون که «ما به این مردم خوب، با وفا، زحمتکش و متدین، حتما باید بیشتر از اینها خدمت کنیم؛ این مردم حق دارند از ما گلایه‌مند باشند. حق این مردم بیشتر از این‌هاست و ما باید بیش از اینها برای آنها انجام می‌دادیم؛ دشمنان این مردم، ترامپ و آنها که این ملت را تهدید می‌کنند باید بدانند که راه به جایی نخواهند برد؛ این ملت 40 سال است که ایستاده و به حول و قوه الهی همچنان به ایستادگی‌اش ادامه خواهد داد و...»؛ ادبیاتی که 18 ماه است با آن مواجهیم. 18 ماه است که آقای روحانی ترجیح داده اصلا به مسائل جدی، اساسی و واقعیت‌های اصلی جامعه نپردازد و یا از کنار آنها به آرامی گذر کند. در نخستین حضور رئیس‌جمهور در صداوسیما که به اصطلاح درصدد ارائه گزارش 100 روزه به مردم بود، پس از اینکه یک ساعت بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و با مجری به گفت‌وگو پرداخت، روز بعد نگارنده در همین روزنامه خطاب به آقای روحانی نوشتم که چرا با مردم مثل اطفال سخن گفته و واقعیت‌های کشور را نمی‌گویید، اما هیچ فایده و اثری نبخشید. از 29 اردیبهشت 96 تا امروز آقای روحانی بارها در عرصه عمومی ظاهر شده و جز حرف‌های به ظاهر زیبا و دل خوش‌کن سخن دیگری نگفته؛ از این‌رو امروز هم تفاوتی با گذشته‌ها نخواهد کرد. زمانی که رئیس‌جمهور به سازمان ملل رفت بازهم ناامیدی‌ها را کنار گذاشته و به رئیس‌جمهور گفتیم که با شاخه زیتون به سازمان ملل برود، اما آقای روحانی همان حرف‌های همیشگی را تکرار کرد و... شاید واقعا آقای‌روحانی نذر کرده که تمامی آن 24 میلیون رأی را از دست بدهد! البته از یک جهت می‌توان وی را درک کرد، چراکه رئیس‌جمهور دیگر نیازی به صندوق رأی ندارد و مرکبش مدت‌هاست از پل عبور کرده و او دیگر نیازی ندارد که نگران صندوق رأی وزارت کشور باشد. ای‌کاش آقای روحانی بیشتر نسبت به همدردی با عقبه جریان اجتماعی خود یعنی اصلاح‌طلبان علاقه نشان می‌داد که با تمام توان، هستی، اعتبار و سرمایه اجتماعی خود در انتخابات سال 96 از او پشتیبانی کردند.