آرمان - در آستانه تاسوعا و عاشورای حسینی(ع) باید 3 نکته را برای جامعه و مردم یادآوری کنیم، یک اینکه امام حسین(ع) به ما آموخت که در هنگام جنگ و دفاع مقابله با دشمن، باید در میدان حاضر باشیم و از موجودیت اسلام، قرآن و اهل بیت(ع) دفاع کنیم و همچنین در موقعیت کنونی از انقلاب اسلامی نیز دفاع نماییم. دوم اینکه در خارج از میدان هم باید رفتار، کردار و گفتار امام حسین(ع) را تبلیغ کنیم. سیدالشهداء همگان را به آزادگی، غیرت، اخلاق، محبت، تولّی و تبرّا سفارش میکند، بنابراین باید چنین منشی را تا حد امکان نباف کرد. نکته سوم این است که اگر اشخاصی از مسیر اخلاق، انسانیت، ولایتمداری، حقمداری و اخلاقمداری خارج شوند، یا زمان را نمیشناسند، یا دشمن را نمیشناسند و یا از آگاهی و نگاه مردم اطلاعی ندارند. واقعیت این است که مردم ما به اشخاص فحاش و هتاک که فاقد منطق هستند و هر عیب و ایرادی را علم کرده و در تریبونها مطرح میکنند و مکررا این الفاظ را بازگو میکنند، اهمیتی نمیدهند. مشخص است که چنین افرادی نه زمان شناس هستند و نه مردم شناس. اینها هیچ دلسوزی برای مردم ندارد و نان خود را در دعوا و عیب جویی و توهین به اشخاص میدانند. حال اگر این افراد واعظ یا مداح، نویسنده یا طراح باشند که با بیمایگی و بیاخلاقی به دنبال کجراهه و رفتار زشت میروند جایگاه شان نزد مردم تنزل خواهد یافت. اما باید در مقابل چنین افرادی گاهی بزرگوارانه از کنار چنین فحاشیهایی بگذریم. گاهی نیز موضع گرفته و اعلام شود که منطق اسلام توهین کردن و عیب جویی نبوده و چنین رفتاری از مردانگی و شهامت و عزتمندی دور است. انسان وقتی عیب کسی را میبیند باید دلسوزانه و خیرخواهانه، همراه با نصیحت بیان کند تا رفع عیب و اشکال شود. بنابراین میتوان شاهد بود که عیبجویی، عیبجویی میآورد، فحاشی هم هتاکی و ناسزا به همراه خود میآورد و هر کسی به این مسائل دامن بزند، خدمت نکرده که هیچ، بلکه به جامعه نیز خیانت کرده است، اگرچه چنین نظر، هدف و نیتی نداشته باشد. اما مردم در قبال چنین هتاکانی باید اهل تشخیص بوده و متوجه باشند که ناسزا و حرف خوب چیست؟ عیبجویی و انتقاد چیست؟ باید این موارد را تشخیص داد و بر این اساس مطلب را به سایرین تفهیم کنند و آگاهسازی نمایند.
نکته بعدی این است که به فرمایشات امام راحل(ره) نیز باید توجه داشت که فرمودند «هر چه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید». معلوم است که در کشور عیب و ایراد و اشکال وجود دارد. بنابراین هم باید به نیمه پر و هم نیمه خالی لیوان نگاه کنیم و فقط از یک منظر و یک زاویه به مسائل نگاه نشود. اما باید در نظر داشت که تریبونهای هتاک تعدد زیادی ندارند و در مقابل منابر و تریبونهای سالم و اخلاقی، بسیار اندک هستند اما باید در قبال همین اندک موارد هم زبان به نصیحت گشود و یادآور شد که کوچه گناه و بداخلاقی بن بست است و کسی از این راه به جایی نرسیده و نخواهد رسید. باید با رفتار طبیبانه و صحیح و اخلاقی دیگران را راهنمایی کرد تا این بی اخلاقیها در جامعه کاهش یابد.