راهکارهای مواجهه با فساد در کشور

آرمان - شفاف سازی امر مهمی است و لازم است تمام قوای کشور به آن اهتمام داشته باشند. شفافیت باید جدا از تبعیض باشد و اگر در این امر استثناهایی قائل شود بی تردید موفقیتی کسب نخواهد شد و پاسخ عکس دریافت می‌شود. شفاف سازی تنها موضوعات داخلی را در بر نمی‌گیرد بلکه در موضوعات بین‌المللی هم نیاز به این امر مهم است، چراکه این موضوع در برخی کشورها اجرا شده و به نتایج خوبی هم رسیده‌اند به‌ویژه در مبارزه با فساد است که این شفاف سازی کارکرد مهمی دارد. در مجلس پنجم بحث شفاف سازی مطرح و ماده‌ای برای آن تنظیم و در برنامه سوم لحاظ شد اما برخی با شعار مبارزه با فساد، قائل به تصویب و اجرای این شفافیت نشدند. شعار مبارزه با فساد بسیار زیاد سرداده می‌شود و هیچ یک از مسئولان تمایلی به فساد در کشور و زیرمجموعه‌های خود ندارند، اما شفافیت که رکن اصلی برای مبارزه با این پدیده است را نمی‌پذیرند. نباید فراموش کرد که تنها برخورد با فساد پاسخگو نیست و در آن زمان تعدادی از جرائم عیان می‌شود و باقی آنها پنهان می‌ماند و همچنین با برخی ارگان‌ها نمی‌توان برخورد قضائی کرد ضمن اینکه پرونده‌های مربوط به فساد اقتصادی بسیار گسترده است و بررسی و به سرانجام رساندن آنها به سال‌ها زمان نیاز دارد بنابراین شایسته آن است که برخورد قضائی در اولویت نخست نباشد و مراکز نظارتی و بازرسی باید به وظایف خود در این راستا عمل کنند. زیربناهای خوبی در کشور است اما روبناها به درستی ساخته نشده است و احتیاج به تجدید نظر، بازرسی، ارزیابی و بازشناسی دارد. مشکل دیگر عدم وجود آسیب شناسی است که موجب شده این حجم بالای فساد بعد از ۴۰ سال در کشور پدیدار و موجب نارضایتی شود. تخلفاتی که امروز شاهد آن هستیم را در سال ۶۴ پیش‌بینی کردیم و در مورد آنها نوشتیم، مشخص است که از آن زمان نشانه‌ها وجود داشته ولی در جهت رفع آنها اقدامات جدی صورت نگرفته است؛ باید سیستمی بسازیم که مسائل را در مراکز اداری و قضائی کنترل کند. رو بنای خوبی برای انقلاب و نظام نساختیم، باید بازنگری و بازشناسی کنیم. واقعیت‌ها را نباید پنهان کرد چنانکه در برنامه دسمن برای برهم زدن وضعیت کشور در حوزه‌های مختلف تردیدی نیست اما نباید همه تقصیرها و کمبودها را متوجه دشمن کرد، چراکه اگر مدیریت و برنامه‌ها بدون نقض باشد، دشمن توان ایجاد ناآرامی و ایجاد اختلال در امور کشور را نخواهد داشت. پسندیده نیست نارضایتی در جامعه شکل بگیرد و سپس به دشمن نسبت داده شود و تقصیرها را عهده دار نشد. قوه قضائیه نباید در برخورد با مفسدان اقتصادی کوتاهی کند البته تنها این قوه مسئول نیست، چراکه دولت هم در موضوع نظارت دچار ضعف است. مردم کشور ایران مردم نجیب و صبوری هستند بنابراین وظیفه مسئولان است که به این مردم احترام بگذارند و قدر آنها را بدانند. در نهایت باید دانست با توصیه و بازخواست و موضوعاتی از این قبیل وضعیت کشور به درجه مطلوب نمی‌رسد بلکه نیاز به بازنگری، آسیب شناسی و بازشناسی است.