آرمان - چندی پیش از تشکیلاتی که ادعا داشت ابر را باور میکند، گلایه کردم. آن زمان مشاور خانم ابتکار بودم و این گفته را توهین به هوش مردم دانستم. اما مدعیان بارورسازی ابرها دفترچهای 70 صفحهای برایم فرستادند که حاکی از بارورکردن ابرها بود و نشان میداد در نیویورک، میشیگان و واشنگتن ابر را باور کردهاند که حکایت همان «من آنم که رستم بود پهلوان» بود! توجه به این نکته علمی مهم است که میزان باروری ابرها بسیار هزینهبر است. به این صورت که هواپیما باید بر فراز ابرها پرواز کند و کلرونقره را بر ابرها ریخته تا سرمای ابر زیاد و درجه حرارتش کم شود تا ببارد. اما مسأله این است که میزانی که میبارد نظر به اینکه ابر در حرکت است و بادها در ارتفاع 16 هزار پا میوزند، قابل پیشبینی نیست که کجا میبارد. حتی ممکن است در تهران بارور شود ولی در کویر ببارد. چه برسد به اینکه از فلان جا ابر را بارور کنند که در تهران بیاید ولی نبارد! اولا چیزی برای اینکه روی ابر بپاشند و ابر بارور نشود -یعنی عقیم شود- نداریم که جلوی بارش ابر را بگیرند. بنابراین اگر بخواهند کاری کنند این است که ابر را در کشور خودشان ببارانند و بدون آب به ایران برسد. ولی وقتی که ابر را ببارانیم چه از آن باقی میماند که بخواهد به ایران برسد؟ اصلا این یک امر غیرممکن و محال است و از ذهن کسانی برجسته میشود که حتی باریدن ابر را هم میخواهند سیاسی کنند. اسرائیل، جزو خشکترین و بیبارانترین نقطه دنیاست. اولا، وسعت کمی دارد و ثانیا، بسیار خشک و بیباران است و اگر ابری گیر بیاورند برای خودشان میبارانند. درواقع اظهارنظرهای اینگونه باعث مضحکه میشود و امروز و فردا این نقل قولها در روزنامهها و مجلات خارجی و سایتها به عنوان طنز نوشته میشود. ما چیزی نداریم که ابر را از حالت باروری ساقط کند. ابر از ذرات بسیار ریز آب تشکیل شده که به صورت باران، تگرک و برف در مناطق مختلف با افزایش برودت میبارد. ما یک مملکت خشک و نیمه خشک هستیم و مقدار باران ما از زمان کوروش کبیر همین قدر بوده است که در کتابهای درسی قدیم میخواندیم «خداوند این کشور را از دشمن، خشکسالی و دروغ حفظ کند» که البته متاسفانه هر سه مورد با ماست. ما یک سوم معدل جهان آب دریافت میکنیم. یعنی جهان 850 میلیمتر دریافت میکند و ما 250 میلیمتر در سال که یک سوم هم کمتر است و میزان بارش دقیقا به منطقه جغرافیایی که در آن قرار داریم، بستگی دارد.