آرمان - به هر میزان در مسیر پیش رو به جلو حرکت میکنم، رفتارهای شفاف حزبی جای خود را به لابیهای پشت پرده اشخاص میدهد. متاسفانه به دلیل فقدان استراتژی، بزرگان اصلاحات نیز درتصمیمگیریهای خود دچار خطاهای جبران ناپذیری میشوند. اینکه محمدعلی نجفی در مدت 6 ماهه مسئولیتش موفقیتهای زیادی به دست آورد، قابل چشمپوشی نیست. اما مجموع این پروسه نشان دهنده نوعی از همگسیختگی درجریان تصمیمگیری است. اینکه شورای شهر در ابتدا به درخواست استعفای نجفی رأی منفی دهد و بعد از 48 ساعت نظر اکثریت اعضا تغییر کند، نشان دهنده آن است که هنوز در شرایط حساس تحت تاثیر فضاهای به وجود آمده اقدام به تصمیمگیری میشود. با کمال تاسف باید علت چنین رخدادی را بستن لیست در انتخابات شوراها دانست. هرچند هنوز هم برای رسیدن به انسجام مسیر پیش رو بسته نیست و اصلاحطلبان نیز مانند احزاب توسعه یافته درکشورهای دیگر باید به این درک برسند که میتوان برای تشکیل دولت و مجلس و شهرداری ائتلاف کرد و این مساله را به شکل مشخص و شفاف پیش برد. زیرا اگر چنین مسائلی ادامه یابد در ادامه مسیر نیز با مشکلات متعددی روبهرو خواهیم شد. عمدهترین مسائل و مشکلات آنجاست که در برخی مواقع به دلیل مصلحتاندیشیها و عدم شفاف شدن وزن احزاب و جریانهای سیاسی، افرادی که احساس میکنند شرایط برای آنها آنگونه که باید و شاید مهیا نشده رفتارهایی از خود نشان میدهند که منجر به تشتت کل جریان میشود، مانند آنچه در فضای شورای شهر در رفتار برخی از اعضای شورا مشاهده میشود. در مجموع باید در نظر داشت که چه زمانی باید به سازوکارهای جریانی و حزبی نظر داشت و چه زمانی باید از این نگاه خودداری کرد. بدیهی است که در مواردی نگاه حزبی میتواند ضربه زننده باشد. اگر چه تا اینجا برنامههای اصلاحطلبان در شهرداری تهران به تمامی پیاده نشده اما زمان برای ادامه مسیر طی شده برای شفافیت بیشتر و مبارزه با فساد وجود دارد و برای تحقق آن باید صدای واحدی از درون شورای شهر خارج شود. نباید تجربیات تلخ گذشته که باعث شکست اصلاحطلبان شد، ادامه یابد. در غیر این صورت ما نخواهیم توانست در ادامه مسیری که آغاز کردهایم موفق باشیم. نباید نوعی دو صدایی در شورای شهر به وجود آید زیرا دو صدایی باعث خواهد شد اختلافات بین اعضای شورای شهر بیشتر و بیشتر شود و دیگر امکان پیگیری اهداف و برنامههای اصلاحطلبانه وجود نخواهد داشت.