آرمان - رئیس جمهور برابر اصل 113 قانون اساسی دومین شخص کشور است و مسئول اجرای قانون اساسی را برعهده دارد. ایشان جایگاه و مقام خود را از رای مردم به دست آورده. با این جایگاه نمیتوان به سادگی نسبت به رئیس جمهور نقد رواداشت و نسبت به وی انتقاد ناصواب روا کرد. به عبارت بهتر در مواجعه با رئیسجمهور نباید به راحتی دهان به توهین و تحقیر باز کرد. رئیس جمهور به دو علت دارای جایگاه ویژهای است. اول بر اساس جایگاهیکه قانون اساسی به او اعطا کرده و دوم جایگاهی که بر اساس آرای ملت به دست آورده است. از طرف دیگر وی به عنوان وکیل و نماینده مردم دارای شانیت ویژهای در جامعه است. در همه جای دنیا رئیس جمهور را نماینده کل ملت محسوب و نماینده یک کشور به حساب میآورند. در برسی حقوقی جرم توهین جایگاه حقوقی افراد در نظرگرفته میشود. برخی توهینها و اتهامزنیها به شخص رئیسجمهور بر نمیگردد بلکه توهین به همه مردم کشور است. مساله دیگر این است که چرا آقای روحانی که تا قبل از سال 92 که در سمتهای مختلفی چون نایب رئیسی مجلس تا دبیری شورای عالی امینت ملی را برعهده داشتند، اینگونه مورد نقد قرار نمیگرفتند؟ وقتی درخصوص سخنان رئیسجمهور به صورت گزینشی صحبت میکنند جدا از شخصیت فردی ایشان، باید به جایگاهی که ایشان با رای مردم در آن قرار گرفته نگاه کرد. آقای شریعتمداری و دوستان ایشان دقت داشته باشند که با توجه به جایگاهی که شخص آقای شریعتمداری در روزنامه کیهان دارند، اینطور به اذهان متبادر میشود که آنچه میگویند تحلیل برخی از نهادهاست. لذا باید از این بابت برای جایگاه حقوقی خود در این موسسه، حرمت قائل شوند. مردم به عنوان یک روزنامهنگار یا مدیر مسؤل به آقای شریعتمداری نگاه نمیکنند بلکه از دیدگاههای خاصی وی را در نظر میگیرند و به او مینگرند. این مساله میتواند موجب برخی سوءاستفاده دشمنان را فراهم آورد و انتشار اینگونه مطالب را به حساب اختلاف میان بزرگان بگذارند. مشخص نیست این رویه تا چه زمانی در کشورمان ادامه خواهد یافت، رویهای که بر اساس اصرار برخی بر ادامه آن در جامعه هر روز شاهد سقوط اخلاق در کشورمان و تنشهای سیاسی هستیم. تنشهایی که راه هرگونه گفتوگو برای آیندهای بهتر را مسدود میکند. حرمت قلم را نگاه داریم زیرا خداوند متعال به قلم قسم خورده است. قلم را دستاویز انگیزههای سیاسی خود قرار ندهیم.