رخشان و آدمهایش!
آرمان - «درد براى همه است، بگذاریم درمان هم براى همه صورت گیرد.» با دیدن فیلم مستند «آى آدمها» تازهترین اثر رخشان بنىاعتماد كه مثل همه كارهاى او دغدغهمند است و بیننده را وامىدارد به خودش رجوع كرده و اطرافش را ژرفتر ببیند (و مگر كار هنر و هنرمند جز این است؟) به وجود سرمایههاى افتخارآفرین كشورم بالیدم. ده دقیقه كه از شروع فیلم مىگذرد، چنان غرق موضوع و محتواى فیلم مىشوى كه خودت مىشوى دوربین، انگار در دل فیلمى و فراموش مىكنى روى صندلى سینما نشستهاى. بهرغم دردمندىهاى آدمهاى واقعى فیلم، خالق اثر هیچ اصرارى به برانگیختن حس ترحم و دلسوزى ما ندارد. چنان نقاط قوت و قدرت روحى آدمهاى آسیبدیده و مبتلا به درد را به تصویر مىكشد كه در جاىجاى فیلم از خودت بابت تمام غمها، نداشتنها، كمبودها و حرصزدنهاى بىجایت خجالت مىكشى، و اتفاقا وقتى چشمانت خیس اشك مىشود كه امید به بهترشدن و انتظار بهبود را با تمام وجود شاهدى. در سیر روایت فیلم انسانهایى را مىبینى كه وجودشان شور امید را براى هستى به ارمغان مىآورد. هر بچهاى كه به دنیا آمده فىنفسه حقوقى را از جهان طلب دارد و هستى نسبت به آنها مسئول است. خیریه بینالمللى زنجیره امید با هدف امدادرسانى پزشكى در سه زمینه قلبى، ارتوپدى و ترمیمى براى كودكان زیر 18 سال بدون درنظرگرفتن نژاد، قومیت، دین و مذهب، دست به اقدامى بسیار انسانى و بزرگ به مدیریتعاملى خانم مریم مرعشى (پایهگذار این حركت) زده، كه پا را از غریزه مادرى فراتر گذاشته تا با هر كودك بیمارى مانند فرزند خود مواجه شود. اولین پزشك همراه این خیریه، پرفسور کیوان مزدا جراح فوقتخصص ارتوپدى مقیم فرانسه و رئیس بخش ارتوپدى بیمارستانی در پاریس است (جمله آغازین مطلب را از ایشان نقل كردم)، او هم پا را از مرزها فراتر گذاشته و با همراهی دهها تن از پزشكان و متخصصان ایرانى و خارجى دیگر مىخواهند به رویاى كودكان جامعه كه سرمایههاى آینده هر جامعهاى هستند بال پرواز بدهند. فیلم «آى آدمها» به خاطر آنچه امید مینامیمش و در اكثر مواقع فراموشش مىكنیم، اثری درخشان است. فیلم را ببینید تا متوجه شوید چه سرمایههاى غرورانگیزى در كنار خود داریم كه بىهیاهو مشغول حفظ سلامت و بهبودى حال جامعه هستند؛ جامعهای که امسال بیش از هر سالی نیازمند آدمهایی چون رخشان بنیاعتماد است.
