آرمان - محمود احمدینژاد اخیرا تحرکاتی داشته که قابل تامل است. اینکه او آقایان لاریجانی را مورد اتهام قرار داده، میتواند بدین معنا باشد که آقای علی لاریجانی را یکی از گزینههای جدی برای انتخابات ریاستجمهوری 4سال بعد میداند و از هماکنون تلاش دارد او را مورد حمله قراردهد تا آقای لاریجانی این امکان را نداشته باشد بهعنوان رئیسجمهور بعدی مطرح شود. البته احمدینژاد با این عمل درصدد است با حذف لاریجانی خود را برای انتخابات بعدی در منظر مردم قرار دهد، گرچه این پروژه در گذشته توسط او انجام شده است. از سوی دیگر اساسا یکی از عوامل مهمی که احمدینژاد را در انتخابات سال84 به قدرت رساند، پروژه مخالفسازی با مرحوم آیتا... هاشمی بود. این روش سیاسی قبلا توسط او انجام شده و از آن پاسخ مثبت نیز دریافت کرده است. حتی سال88 هم او از همین پروژه استفاده کرد و توانست افکار عمومی را به سمت خود جلب کند. بههرحال، مخالفسازی برای مطرحکردن افراد در افکار عمومی بسیار موثر بوده و نوعی بازی روانی است که در چارچوب آن، شخصی یکی از مقامات کشوری را مخالف قرار میدهد تا افکار عمومی را به سمت خود جلب کند. از این حیث اکنون احمدینژاد به جای مرحوم آیتا... هاشمی، برادران لاریجانی را خطاب قرار داده تا پروژه خود را عملیاتی کند. البته تصور نمیشود او همان احمدینژاد سال84 باشد، چون مولفههای سال84 با زمان کنونی متفاوت است. آقای احمدینژاد در آن سالها در افکار عمومی جایگاهی داشت که اکنون آن جایگاه را ندارد. احمدینژاد از سال88 با برخی رفتارها، زاویه خود را با نظام سیاسی زیاد کرد و مرتب این زاویه افزایش یافت تا حدی که در چند وقت اخیر صراحتا موضع میگیرد. از این رو دیگر این شبیهسازیها کارایی چندانی برای او ندارد، اما رئیس دولت دهم به این روش بهعنوان روشی که قبلا تست شده، مینگرد و آن را مورد آزمایش قرار میدهد. البته اصولگرایان نیز در قبال تحرکات آقای احمدینژاد از سال88 موضعگیری کردند و در 4سال دوم او در دولت دهم بهطور بسیار شدید به مقابله با او پرداختند. بنابراین مخالفت اصولگرایان با احمدینژاد به چند ماه اخیر محدود نمیشود. البته آقای احمدینژاد به اشتباه تصور میکند که راهحل مطرح ماندن در صحنه سیاست با جنجالآفرینی، مخالفت، بستنشینی و نامهنگاری است و میخواهد بهنوعی چهره اپوزیسیون به خود بگیرد تا به جلب آرای افکار عمومی جامعه بپردازد. بیتردید، راهی که احمدینژاد در پیش گرفته، راه خطایی است، همچنان که سابق بر این افرادی این راه را در طول 38 سال انقلاب پیموده و از آن پاسخ نگرفتهاند. این روش، روش امتحان شدهای است که جواب هم نمیدهد. باید توجه داشت که تاریخ مصرف احمدینژاد خیلی وقت است به پایان رسیده است. او از اوایل دولت دهم با برخی حرکتهای سیاسی از نظام فاصله گرفت و موجب شد تاریخ مصرفش برای دلسوزان نظام تمام شود. با این وجود احمدینژاد در میان اقشاری از ملت هنوز مقبولیت دارد که نمیتوان منکر آن شد.