آرمان - کشور کم آب ایران در طول تاریخ همواره با چالشها و مسائل آب مواجه بوده و این امر بخش آب وزارت نیرو را در زمره یکی از حساسترین و مهمترین وزارتخانههای کشور قرار داده است. بدیهی است وزیر نیرو بیش از آنکه لازم باشد تخصص برق داشته باشد، باید در رشته آب تسلط لازم را داشته باشد تا بتواند جهتگیریهای مدیریت آب را در همه مناطق کشور بر مدار قانون و کارشناسی قرار دهد و در این صورت میتوان امید داشت این وزارتخانه تخصصی که مهمترین وظیفه آن ارائه خدمات فراگیر آب و برق به جامعه است، از سیاستزدگی مفرط که نتیجهای جز افزایش نارساییها در بعضی مناطق و انباشت زیرساختهای اضافی در بعضی مناطق دیگر در بر نداشته و باعث توسعه نامتوازن در کشور میشود، نجات یابد. چه بسا امروز مهمترین درد این وزارتخانه، سیاستزدگی باشد. از سوی دیگر ورود فعالان اجتماعی و محیط زیستی در قالب سمنها و یا گروههای غیررسمی اجتماعی در عرصه آب اگر آگاهانه و از سر دلسوزی باشد، میتواند به بهترین ابزار برای بهبود اوضاع و اصلاح امور در حوزه آب کشور تبدیل شود. حساسیتهایی هم که در ارتباط با انتخاب وزیر نیرو در بین این گروهها بهوجود آمده صرف نظر از نگرانیهای عمومی در مورد وضعیت آب کشور، میتواند نشانهای از مسئولیتپذیری مدنی در کشور باشد که باید به فال نیک گرفته شود. آنچه باید در انتخاب وزیر نیرو محور باشد شایستهسالاری حول دو محور تخصص و تعهد است و اصول اخلاقی هم در ذیل آن تعریف میشود. سالها تجربه مدیریتی جناب آقای دکتر اردکانیان در حوزه آب کشور از جمله معاونت برنامهریزی و اقتصادی وزیر نیرو، معاونت امور آب وزارت نیرو، قائم مقامی وزیر نیرو در کنار فعالیتهای بیبدیل ایشان در عرصههای بینالمللی حوزه آب در کنار پاکدستی و نام نیک، باعث شده ایشان با مسائل و چالشهای برون مرزی و داخلی آب کشور شخصی نامآشنا باشند و بتوانند به پشتوانه این تجارب ارزنده، چالشهای بینالمللی آب که حیات هامون و هیرمند و ارس را نشانه گرفته، در بستر تعاملات بینالمللی حل و فصل نمایند و افق روشنی را برای آیندگان این مرز و بوم رقم بزنند. در حوضه داخلی نیز چالشهای انتقال آب بینحوضهای و اختلافات بین استانهای مختلف، از جمله مسائل حل نشده کشور است که با توجه به تجربه و تخصص ایشان در مدیریت بهم پیوسته منابع آب و فعالیتهای علمی گسترده که در زمینه رفع اختلاف انجام دادهاند، یک بار برای همیشه سناریوی برد-برد را برای همه مناطق کشور محقق نمایند. امروز آب کشور که بیش از هر زمان دیگر دچار سیاستزدگی شده نیازمند یک رویکرد مدیریتی جامعنگر بر پایه موازین علمی و کارشناسی و قانونی است تا نفس تازهای بر کالبد نیمه جان آن دمیده شود و باید در این راه جدید قدم گذاشت تا آیندگان میهن عزیزمان، امید تازه برای بقای تمدن چندهزارساله خود پیدا نمایند.