تهران چگونه شهری است؟

آرمان ملی آنلاین - چند وقت بود به‌خاطر شرایط فرهنگی، بهداشتی تهران دنبال کلمه‌ای مناسب می‌گشتم تا به‌عنوان صفت در کنار تهران قرار دهم. خدا خیر دهد به اعضای شورای شهر که در ابداع عبارات برای وصف تهران آن‌هم در بعد منفی فعال هستند. همین چند روز پیش یکی از اعضای محترم این شورا در میان حرف‌هایش گفت که: «تهران ول است» خدا خیر دهد به ایشان و رأی من حلالشان باشد که مشکل فکری مرا حل کرد. «ول» بودن همان رهابودن با بار منفی است. سرخود بودن از ویژگی‌های ول بودن است. درختان بیش از صدساله بریده می‌شوند و کسی پاسخگو نمی‌شود. سیل می‌آید «شوی مدیران درسیل» آغاز می‌شود و بلافاصله تب مسابقه حضور می‌خوابد. یکی از دوستان می‌گفت فلانی تو که با شهردار همسوی سیاسی هستی چرا زبان به انتقاد از وی می‌گشایی؟ گفتم برادر اگر به برخی حرکات منفی انتقاد نکنم فردای قیامت از روی دوستان وهمرزمان شهیدم خجالت‌زده خواهم شد. ظاهرا منطق بنده قوی بود و قابل پذیرش. درهمین حیص وبیص درگیری چند نفراز ماموران شهربان با یک دستفروش در بلوار آیت‌اله کاشانی نظر همه مردم از جمله ما را به‌خود جلب کرد. آقای شهردار نقش و جایگاه این ماموران چیست؟ اگر این عزیزان حتی به بخشی از وظایف قانونی خود عمل می‌کردند؛ اینهمه بنای غیرقانونی و غیرمجاز در فرحزاد، ده ونک، کن، مسیر رودخانه‌های کن و سرخه حصار چگونه ساخته می‌شدند؟ آقای زاکانی افتخار بدهید یک روز بدون اطلاع از کارکنان دفترتان خیلی سرزده شما را به نقاطی ببرم که به ماموریت واقعی ماموران شهربان پی ببرید. البته در میان این ماموران افراد شریف و پاکدست و وجدانمند بسیاری حضور دارند. از مافیای کیسه به‌دست و زباله دزدها آنقدر گفتیم ونوشتیم زبانمان مو درآورده است. بساط گسترها و دستفروشان در صادقیه و پونک و چاردیواری و تهرانسر و... مردم را خسته کرده‌اند. جوی‌های مملو از زباله‌های مختلف از جسد حیوانات تا موش‌های زنده در حد و اندازه گربه دیگر نیازی به بیان ندارند.