آرمان ملی آنلاین - واقعیت مطلب این است که پرونده هستهای ایران یک پرونده سیاسی است قبل از اینکه یک پرونده فنی باشد. همه قرائن و شواهد و گزارشهایی که آژانس در سنوات گذشته داده، بیانگر این است که ایران طبق توافقات عمل کرده و انحرافی نداشته است و بیشترین بازرسی را هم آژانس از ایران انجام داده است به گونهای که شاید به لحاظ تعداد بازرسی قابل مقایسه با کشورهای دیگر نیست. لذا به این دلایل آژانس برخورد سیاسی با پرونده هسته ایران انجام داده است. از طرف دیگر سفر آقای رافائل گروسی به اسرائیل بیانگر این است که اسرائیل که هم بمب اتمی دارد، هم به ان.پی.تی ملحق نشده و به هیچ یک از قطعنامههای سازمان ملل و شورای امنیت عمل نکرده ولی آژانس در مورد اسرائیل نمیتواند کاری انجام دهد و به اصطلاح خودش نمیتواند اسرائیل را وادار به کاری کند اما درباره ایران این رفتارهای خلاف را انجام میدهد. آنچه مسلم است ایران یکبار در سال 2005 یک تفاهمنامه بینالمللی را پذیرفت و طبق آن تفاهمنامه محدودیتهای داوطلبانهای را اجرا کرد. آنکه خلف وعده کرد، آمریکا و سه کشور اروپایی بودند که خواستند کانال اینستکس را راهاندازی کنند ولی عملا اجرایی نشد. رفتارهایی که آژانس انجام میدهد و به خصوص سه کشور اروپایی در چارچوب حقوق بینالملل نیست. این سه کشور اروپایی نه قدرت آن را دارند که آمریکا را مجاب کنند تا به برجام برگردد نه قدرت آن را دارند که برای ایران منافع اقتصادی به منظور اجرای برجام ایجاد کنند. به یک عبارت سادهتر؛ این سه قدرت اروپایی قدرت تخریب دارند اما قدرت سازندگی ندارند. مجموعه مسائلی که ذکر شد، نشان میدهد که ما در شرایطی قرار گرفتیم که هم تحولات روسیه و اوکراین را از یکطرف و هم تحولات آمریکا با توجه به انتخابات کنگره و سنا در آبان ماه و هم کاهش محبوبیت رئیسجمهور آمریکا از یک سمت و حزب دموکرات را از سمت دیگر شاهدیم و هم مجموعه مسائل داخل کشور را به گونهای که اردیبهشت ماه سال گذشته دولت وقت اعلام کرد، میتواند به توافق با 1+4 برگردد یعنی یک فرصت طلایی در اردیبهشت سال گذشته خیلی دورتر از جنگ اوکراین و روسیه داشتیم. لذا امروز با دو موضوع مواجهیم. نخست اینکه شرایط دنیا تغییرکرده و دوم اینکه طرفین از فرصتها استفاده نکردند. همان گزارشی که وزیر خارجه به کمیسیون امنیت ملی داد. اما واقعیت این است که نه فرصتها دائمی است و نه تهدیدها بلکه آنچه دائمی است، منافع ملی است که گاهی اوقات تحت تاثیر تهدیدها یا فرصتها میتواند کم و زیاد شود. اما به نظر میرسد که اگر آژانس قطعنامه جدیدی صادر کند یا پرونده ایران به سمت شورای امنیت برود، طبیعی است که وضعیت پرونده هستهای بغرنجتر خواهد شد یعنی غربیها نباید انتظار داشته باشند که ایران همان رفتار قبلی خودش را ادامه دهد. طبیعی است که ایران هم رفتار متناسب با منافع ملی خودش را در پیش خواهد گرفت. به هر حال به نظر میرسد اگر این قطعنامه صادر شود شرایط به نفع طرفین نخواهد بود بلکه شرایط پیچیدهتر خواهد شد.