آرمان ملی آنلاین - سهیل ثابت: مجلس یازدهم و پس از آن دولت سیزدهم با شعارهای دهان پر کن اقتصادی و حل مشکلات معیشتی مردم روی کار آمدند اما با گذشت بیش از یک سال و هشت ماه از روی کارآمدن مجلس و حدود هفت ماه از روی کارآمدن دولت شاهدیم چندان تلاش موثر و سازندهای که بتواند زندگی و معیشت مردم را تغییر دهد رخ نداده و در عوض مسئولان به ویژه مجلس نشینان به دنبال طرحهایی مثل صیانت از فضای مجازی رفتهاند که ذهن افکار عمومی را از پرسشگری نسبت به عملکرد آنها منحرف کند. در حالی که بسیاری از صاحبنظران بر این عقیدهاند که این طرح نه تنها موثر نیست بلکه جامعه را نسبت به گذشته ناراضی و عصبانیتر خواهد کرد. در همین راستا برای بررسی شرایط جامعه و طرح صیانت و تاثیرات آن در جامعه «آرمانملی» با هدایتا... آقایی فعال سیاسی اصلاحطلب به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
جامعه امروز با مشکلات بسیاری از جمله معضل معیشت خود مواجه است اما مشاهده میشود که دولت و مجلس عملکرد دیگری دارند و در راستای حل این مساله و مشکلات مردم آنطور که باید تلاش نمیشود، تحلیل شما از این مساله چگونه است؟
روشی که در دولت، مجلس و کلا سیاستگذاران طی سالهای اخیر مشاهده میکنیم به نوعی پاک کردن صورت مساله و گذاشتن مسائل مجازی به جای مسائل و مشکلات واقعی در جامعه است. متاسفانه این به یک رویه تبدیل شده و حتی در مدیریتهای خرد همین حالت است و در سازمانها نیز میبینیم خیلی از مدیران به جای اینکه به مسائل اصلی سازمان خود بپردازند به مسائل حاشیهای میروند و موضوعات اصلی که نیاز به توان، تخصص، تلاش و فداکاری دارد را کنار میگذارند و در عوض مسائل و مشکلاتی که شاید فرعی باشد و واقعیت نداشته باشد را در راس کار قرار میدهند. در سیاستگذاری و مدیریت کلان نیز همین وضعیت را شاهد هستیم یعنی وقتی دولت و مجلس به کرات گزارشهایی از وضعیت مردم، تنگناها و فشارهایی که مردم با آن دست به گریبان هستند باز هم با انداختن توپ به زمین مسائل دیگر میخواهند زمین بازی را تغییر دهند. به عبارت دیگر موضوعات جدی را کنار بگذارند و موضوعاتی که هالهای از اقتدارگرایی که نوعی ترس در آن باشد را مطرح میکنند تا مردم از موضوعات اصلی فاصله بگیرند یا حداقل رسانههایی که در دست دارند را به این موضوعات و سرفصلها مشغول میکنند تا مردم آن موضوعات
اصلی که با آن دست و پنجه نرم میکنند را فراموش کنند و کمتر در مورد آن حرف بزنند. در اصل ریشه همه این مسائل ضعف مدیریت، عملکرد و نداشتن تخصص و تجربه است. ما داریم به سرعت زیاد تجارب، تخصصها و خیلی از دستاوردهای مدیریتی که در بیش از چهل و یکی دو سال اخیر بهدست آمده را از دست میدهیم و این دستاوردها مثل برف آب شده و از دست میروند و همه چیز از صفر شروع میشود. لذا به نظر من این روشهای حداقلی که جامعه نیز چندان با آن موافق نیست کارکرد و عاقبتی ندارد. به هر حال سطح آگاهیهای مردم روز به روز در حال افزایش و توسعه است و به یمن وسایل ارتباطجمعی که توسعه یافته امروز مردم بیش از پیش مسائل را میبینند و سره را از ناسره تشخیص میدهند. حتی ما شاهد هستیم که در همین فضاهای مجازی به طور خودکار مردم مسائل واقعی را از غیر واقعی تشخیص میدهند و مسائلی که گفته میشود ریشه و مبنا ندارد را از یکدیگر میپرسند. اینها نشانههای رشد بسیار زیاد جامعه است. خب در این شرایط وقتی که دستاندرکاران میخواهند به هر شکلی وضعیت را حفظ کنند دست به مسائل غیر ضروری میزنند.
طرح صیانت از فضای مجازی امروز با واکنشهای گستردهای از سوی اقشار مختلف و کاربران فضای مجازی مواجه شده ؛ ارزیابی شما از این طرح و تاثیرات آن چگونه است؟
امروز طرح صیانت از عقب افتادهترین طرحهای روز است که مطرح میشود که کنترل کنیم، پهنای باند را کاهش دهیم و خیلی از مسائلی که در نتیجه اجرای این طرح به وجود خواهد آمد. البته فکر میکنم این طرح موفق نخواهد شد و خود این سیاستگذارها هم میدانند که اینگونه طرحها چندان دوامی نخواهد داشت و به قول معروف فکر میکنند که چند صباحی میشود اهداف و منویات خود را در قالبهای مختلف اینگونه مطرح کنند. هرچند که اینگونه روشها و رویکردها در نهایت آب در هاون کوبیدن است و جواب نمیدهد، چرا که مردم آگاهند. بهتر است که همه مسائل صادقانه به مردم گفته شود. اگر هر تصمیمی که گرفته میشود صادقانه به مردم گفته شود و محدودیتها نیز بیان شود جامعه واکنش بهتری خواهد داشت. نیاز نیست که با پنهانکاری مسائل شبههانگیز جدیدی مطرح شود تا موضوعات اصلی فراموش شود. مردم کشورشان را دوست دارند و نمیخواهند کسی از خارج در کشورشان دخالت کند یا طرحهایی که جامعه را با مشکل مواجه میکند بپذیرند. آنهایی که در مسند قدرت قرار دارند نیز باید این مساله را بدانند که اگر با این نیت و رویکرد حرکت کنند بهتر جواب میگیرند. هر چند که صادقانه کار کردن در کشور
به عنوان موفق بودن در یک کار نیست اما عدم موفقیت هم اگر صادقانه گفته شود بهتر است تا با طرحهای مجازی بخواهند بر خلاف نظر جامعه عمل کنند.
برخی معتقدند که مجلس با طرح صیانت میخواهد اذهان جامعه را نسبت به عملکرد خود به مساله فضای مجازی منحرف کند؛ اساسا چه میزان با این گزاره موافق هستید؟
متاسفانه چارچوبی که در آن همه چیز بریده و دوخته شده و از فیلترهای نظارتی نیز عبور داده شده همین کسانی هستند چه در ریاست قوه مجریه و چه در مجلس نمایندگی ملت را میکنند و تلاش دارند همه اینها را به عنوان مبنای مردمی و برایند افکار عمومی بشناسانند. در حالی که جامعه میداند که اینگونه نیست و مجلس و دولتی که تشکیل شده جزو ضعیفترین دستگاههایی هستند که پس از پیروزی انقلاب اسلامی سراغ داشتهایم. اینها با شعارهای دهان پر کن آمدند اما هیچ یک نتوانستند حتی قدم کوچکی در خصوص این شعارها بردارند. طبیعتا بخشی از فرافکنی همین گونه است. اما ایکاش این فرافکنیها در مسائل سطحی بود چرا که اگر امروز همین فضای مجازی را بخواهند ببندند نه تنها مسائل فرهنگی حل نمیشود بلکه مشکلات معیشتی بسیاری از کاربران که امروز بنا به تخمینهای مختلف شاید بالای هفت تا هشت میلیون از این فضا استفاده میکنند و کسب و کار خود را پیش میبرند بیش از پیش خواهد شد. لذا اگر این فضا بسته شود معلوم نیست که این عده باید چکار کنند. درست است که عدهای میگویند کسب و کارهای اینترنتی را در قالب اینترنت ملی سامان میدهیم اما نمیتوان مخاطبان این کسب و کار
را مجبور به حضور در اینترنت ملی کرد. چرا که در آن صورت بازار کسب و کار از بین میرودکه متاسفانه قربانی خودخواهیها و منیتهای سیاسی میشود.