اما و اگر‌های کابینه

آرمان - بعد ازپیروزی در انتخابات ریاست جمهوری با توجه‌ به شعارهای رئیس‌جمهور این ‌انتظار وجود داشت که در قدم اول‌ کابینه‌ای نزدیک به شعارهایی که آقای روحانی در جریان انتخابات اعلام کرده بودند، به مردم معرفی شود. وجود مجلسی همراه با حسن روحانی این انتظار را مضاعف می‌کرد. نگارنده تمایل دارد در شرایطی که دولت با معرفی وزرا به مجلس مورد انتقادهای بجا وگاه نابجا واقع شده، سعی‌کند با نگاه دیگری به این مقوله بپردازد. پسندیده و حتی لازم بود که رئیس جمهور نسبت به شایستگان وزارت از میان زنان و جوانان و... نیز وزرایی را به مجلس پیشنهاد می‌کرد یا از معرفی برخی از افرادی‌که تناسبی با شعارهای رئیس‌جمهور نشان نداده‌اند، خودداری می‌شد. چنین نقدهایی وارد است اما ذکر دو نکته لازم و ضروری است. اول اینکه این ضعف را باید مجلس با بررسی دقیق و کارشناسی و با توجه به ملاک‌ها و شاخص‌ها و لحاظ کردن رأی مردم به شعارهای آقای روحانی، جبران‌کند و درشایسته گزینی دچار تردید و مماشات نشود. دوم اینکه باید نقاط قوت این کابینه را در مقایسه با گذشته نیز دید. این ‌کابینه علاوه برحفظ وزرای عالم، مقتدر و مجرب گذشته نظیر دکتر ظریف، مهندس زنگنه و دکتر جهانگیری در سمت معاونت که از نقاط مثبت کابینه است، توانسته بر قوت کابینه از جهات دیگر بیفزاید. حذف برخی وزرا و جایگزینی افرادی توانمند یا معتدل نظیر مهندس بیطرف که از وزرای موفق دولت اصلاحات با کارنامه‌ای مثبت بوده یا وزارت آقای آوایی، درمقایسه با کابینه گذشته گامی به جلوست. همچنین تغییر در ترکیب معاونان و مسئولان دفتر ریاست جمهوری به شکلی است که نمی‌توان آن را هماهنگ‌تر و مطلوب‌تر ارزیابی کرد. در مجموع می‌توان ویژگی‌ها و نقاط قوت کابینه آقای روحانی را به شرح ذیل برشمرد؛ معاون اولی دکتر جهانگیری، وجود وزرایی کارآمد و مجرب همچون ظریف، زنگنه، حجتی و هاشمی که در مجموع از وزرای موفق وی بوده‌اند و ادامه وزارت آنان می‌تواند حتما مفیدتر واقع شود. وجود وزرای جدید و مجربی چون مهندس‌ بیطرف و آوایی،‌ نبود برخی از مدیران گذشته در سمت‌های وزیر و معاونت‌ها و مسئولان نهاد ریاست جمهوری مهم تلقی می‌شود. این موارد نقاط قوت کابینه روحانی در مقایسه با کابینه قبل است. با لحاظ کردن این نقاط قوت و تصمیم کارشناسانه و دقیق مجلس در شایسته‌گزینی می‌توان در دولت دوازدهم به شکل مناسب‌تری در مقایسه با گذشته شاهد پیشرفت در ابعاد مورد نظر در اداره کشور بود.