آرمان - امروز در شرایطی قلم در دست گرفتم که هفته پیش سه اتفاق یا سه خبر مهم ذهنم را مشغول کرد. سه موضوعی که میتواند نقطه عطف و پیشرفت یک جامعه یا نقطه تامل برانگیز حرکت جامعه باشد. در تلاطم زندگی خویش نسبت به جامعه، نگاه عمیق و پر معنی خود را بر موضوع زن و جامعه متمرکز کردم و میخواهم با نگاهی جدید نسبت به حضور این قشر در جامعه، برخورد داشته باشم. سه خبری که میتواند هر زن و دختری را نسبت به آینده حساس کند. خبر اول؛ آتنا اصلانی دختر۷ ساله پارس آبادی گم شده است. پارس آباد یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که یک هفتهای است ذهن بسیاری از شهروندان را بهخود مشغول کرده است. بعد از آن خبر قتل آتنا، و خبر بدتر و مهلکتر تایید آزار و اذیت جنسی او توسط قاتل است. معصومیت یک دختر! مظلومیت یک کودک 7 ساله! همگی نشان از این دارد که چه جنایتی رخ داده است. بهراستی گناه آتنا چه بود؟ این قدر قساوت و بیرحمی برای چه بود و از کجا نشأت گرفته است؟ ریشه این بیماریهای ذهنی و رفتاری کجاست؟ از طرفی این فاجعه هولناک تلنگری دیگر نیز بود تا بیش از پیش ضرورت آموزش خود مراقبتی جنسی برای کودکان و والدین احساس شود و امید داریم متولیان مربوطه با برنامهریزی درست و متناسب با آنچه با دستورات دینی ما سازگار است و با توجه به مقتضیات زمان این آموزشهای ضروری را تعریف و اجرا کنند. خبر دوم؛ مریم میرزاخانی نابغه ریاضی جهان بهعلت بیماری سرطان بستری شد. شنیدن کسالت این نابغه جهان در فضاها و محفلهای مختلف علمی و اندیشهای جز ناراحتی چیزی در پی نداشت. با نگاهی گذرا به تاریخ زندگی میرزاخانی خواهیم فهمید که در بین زنان و دختران این مرز و بوم چه اندیشمندان و نابغههایی وجود دارد. وی یک بانوی نابغه است که نمونهای از هزاران دختر ایرانی است که میتوانند در صحنه علمی و اجتماعی کشور و حتی دنیا بدرخشند. برای سلامتی او دعا کنیم. خبر سوم؛ دکتر امیری معاون حقوقی و پارلمانی رئیسجمهوری در مصاحبهای اعلام کرد؛ در معرفی کابینه دولت دوازدهم، سه زن وجود دارد. این خبر میتواند جای خوشحالی و شادی برای زنان جامعه داشته باشد. نگاه مناسب به جامعه زنان در دولت تدبیر و امید میتواند موجب تحرک و جلوگیری از سرخوردگی این قشر باشد. وقتی زنان بدانند که میتوانند در سطوح مختلف مدیریتی از وزارت گرفته تا ردههای پایینتر، نقشآفرین و دارای جایگاه باشند، نقطه اتکایی برای حضور هر چه بیشتر و استفاده از پتانسیل آنان در زمینههای مختلف است. زنان باید در ردههای بالای مدیریتی و در مراکز تصمیمساز حضور داشته باشند. نیمی از جامعه ما را زنان تشکیل میدهند. آنهم زنانی متفاوت با سایر زنان کشورهای همسایه. زنانی که مشارکت سیاسی اجتماعی بالایی دارند، در بازار کار فعالند و در دانشگاهها نیز گوی سبقت را از مردان ربودهاند. هرچند بررسی اینکه چقدر عدالت اجرا میشود و آنها چقدر از حق و حقوق واقعی خود بهرهمند هستند فرصت دیگری میطلبد. اما همانطور که اشاره شد انتظار میرود با اقدام شایسته رئیس دولت تدبیر و امید، نمایندگان مجلس نیز با رای به زنان راه ورود این جنس مظلوم ومحرومرا به کابینه باز کنند.