آرمان - ورزش جای عمل است و جای سخنرانی نیست. کسانی که در ورزش با عملشان تواناییهای خودشان را نشان میدهند، به دیگران توهین نمیکنند و چه برسد توهین به شخص اول ورزش ایران. در ممالک دموکراتیک هر شخصی آزاد است در کمال احترام به دیگران در مورد مسائل پیرامونش نقد سازنده داشته باشد نه اینکه بخواهد به افراد توهین کند. این روزها همه دعواها از سوی کیروش شروع میشود و سرمربی تیمملی شروعکننده همه جنگ و جدلهای فوتبال است. اگر به رزومه کیروش نگاه کنیم متوجه میشویم که در ایران با اکثر افراد فوتبالی درگیرشده و در همه جدلها هم شروعکننده دعوا خودش بودهاست. کیروش در مصاحبه بعد از بازی مقابل ازبکستان گفت چند نفر هستند که از صعود تیمملی ناراحت هستند مگر میشود یک ایرانی نسبت به صعود تیمملی کشورش به جامجهانی ناراحت شود؟ علیرضا اسدی یک ایرانی باغیرت است و من هم بعد از صعود تیمملی با او صحبت کردم و اسدی خیلی از صعود تیمملی به جامجهانی خوشحال بود. ضمن اینکه اگر تیمملی به جامجهانی صعود کرد همه افراد فدراسیون کارشان را بهدرستی انجام دادند که این موفقیت حاصل شد. کیروش الان افتخار میکند که تیمملی در رده 23 دنیا قرار گرفت اما باید بداند که فوتبال ایران ردههای پایینتر از این را هم تجربه کردهاست.کیروش تیمملی را به جامجهانی برد اما صعود به جامجهانی الان هنر نیست. در حالی که صعود به جامجهانی 98 هنر بود که 40میلیون انسان را به خیابانها کشاند. در حال حاضر صعود به دور دوم جامجهانی هنر است که اگر کیروش این کار را انجام داد من خودم سرتعظیم در مقابلش فرود میآورم. کیروش در سالهای گذشته با افراد مختلفی درگیری شد و آدم عصبی است. او در تیمملی هم پیراهن تیمملی را گرو گرفته و بازیکنان را مجبور میکند تا از دستورات او تبعیت کنند و اگر کسی بخواهد از دستورات او سرپیچی کند به تیمملی دعوت نمیشود.در سالهای گذشته فردی در فوتبال نبود که کیروش با او درگیر نشود.در شان و شخصیت مربیای مثل کیروش نیست که چنین رفتارهایی داشته باشد. نتیجه مهم است اما اخلاق از نتیجه بسیار مهمتر است.