خداحافظ صدای تاریخساز
آرمان - حدود یک ماه پیش بود که شایعه درگذشت عطا بهمنش، مجری، مفسر و کارشناس ورزشی در شبکههای مجازی منتشر شد و خوشبختانه بلافاصله این خبر تکذیب شد تا کمی آرام بگیریم و خوشحال باشیم که مرحوم بهمنش همچنان در میان ما حضور دارد. هرچند دیگر آن عطای روزهای امجدیه نبود اما حضورش نفس گرمی برای اهالی ورزش و رسانه کشورمان بود. اما با شنیدن خبر درگذشت بهمنش حسی در درونم گفت که اینبار خبر واقعی است.آری! عطا بهمنش هم از میان ما رفت، پس از بیش از یک ماه تحمل درد و رنج، تا در اندوهی سرشار از سکوت، جامعه ورزش و رسانه ایران قدیمیترین چهره خود را از دستداده بیند؛ چهرهای که روزنامهنگاری ورزشی و گزارشگری در کشورمان را از حالت آماتور به حرفهای آورد و در این سالها هرگز معرکهدار و طلبکار از کسی نبود. نام استاد برای بهمنش کم است، او همواره جوانان را بدون هیچچشمداشتی حمایت کرد و به آنها فوت و فن کوزهگری آموخت. صدای ماندگار، رسا و پخته او در بازیهای ایران در المپیکهای تاریخی مونترال، مونیخ و توکیو و جام جهانی مشهور 1978 آرژانتین برای کمتر فوتبالدوست قدیمی ناآشنا است. بسیاری از تکیهکلامهای معروف گزارشگران امروزی، از جمله واژه معروف و دلنشین «توی دوازده...»، از یادگارهای استاد عطا بهمنش بود. صدای نامآشنای ورزش، 94 بهار را از سر گذراند. نزدیک به یک قرن، اما به اندازه این سالها بیشک در تاریخسازی برای این ورزش، مانا بود و موثر؛ مردی که با آن شخصیت آرام و فروتنش هرگز خودش را بالاتر از دیگری ندید و در برابر ملایمتهای زمانه دهان بسته و صبوری پیشه کرد. سالها در اوج و در کناره سکوت اختیار کرد و در حاشیه تنها نوشت و نوشت؛ بیآنکه به انبوه صداهای ناهنجاری که پخش میشد خرده بگیرد و یا خود را حق قلمداد کند. صدای عطا بهمنش هرگز ار خاطر نسل ما نخواهد رفت، همانطور که صدای گزارشگران محبوب امروزی از خاطر نسل امروز نخواهد رفت. بهمنش رفت و بخشی از خاطرات ما از کشتی و فوتبال و موفقیتهای ملی را با خودش برد، روحش شاد و یادش گرامی باد.
* کارشناس و پیشکسوت ورزشی
