تجمعاتی که برای حمایت از کشور و نظام ایجاد شد، اما اکنون به تریبونی برای تسویه حسابهای سیاسی تبدیل شده است. در همین راستا برای بررسی اقدامات تندروها در تخریب چهرههای سیاسی در تجمعات شبانه «آرمان ملی» با محمود صادقی فعال سیاسی اصلاحطلب و عضو انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
* ارزیابی شما از ایستادگی مردم طی مقاطع مختلف از جنگ ۱۲ روزه تا ۴۰ روزه و پس از آن چگونه است؟
من اخیرا یک تحلیل در باب تابآوری در برابر تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی و الزامات تداوم آن نوشتم که در آن ۶ عامل موثر را که در این تابآوری موثر بودند واکاوی کردم. در بین آن ۶ عامل که واکاوی کردم یکی از آنها بحث وحدت ملی است. مشاهده کردیم در سطح اقشاری که به طور سنتی حامی نظام هستند چه در جنگ ۱۲ روزه و چه در جنگ ۴۰ روزه پایه اصلی این وحدت ملی را تشکیل دادند و مردم در صحنه بودند، اما علاوه بر این قشری که به طور سنتی وفادار نظام هستند، به طرز شگفتآوری سایر اقشار مردم هم به اشکال مختلفی در این وحدت حماسی ملی مشارکت داشتند تا جایی که حتی بخشی از اپوزیسیون خارج از کشور هم با این موج وحدت ملی همراهی کردند. کما که الان میبینیم بعضاً زمینه بازگشت بعضی از چهرهها هم فراهم شده و میشود و کنار این ظرفیت نهادی، توانایی نظامی، امنیتی، موشکی و شیوه فرماندهی جنگ نامتقارن و عملیات در فرم دفاع موزاییکی که همه موثر بودند و مدیریت خود دولت هم بسیار موثر بود، یکی از عوامل مهم بحث وحدت ملی بود. وقتی مردم دیدند دشمن کیان کشور را مورد هجمه قرار داده و این کشور و تمامیت ارضی مورد تهدید قرار گرفته و دشمنان از جمله رژیم صهیونیستی آشکارا حتی سخن از تجزیه کشور به میان میآوردند، همه کسانی که با تنوع دیدگاهها و رویکردها دل در گرو این کشور دارند حتی بخشی از اپوزیسیون پای کشور ایستادند و با دشمنان مقابله کردند. حتی دیدیم بخشهایی از جامعه که به بعضی از گروههای اپوزیسیون خارجی روی آورده بودند در این جنگ یک نوع دگردیسی در اقشار مختلف مردم ایجاد شد و به تعبیر آقای آبراهامیان جمهوری اسلامی زندگی دوم پیدا کرد.
* تاثیر جریان خاص تندرو در کاهش اثرگذاری این تجمعات را چگونه تحلیل میکنید؟
بعضی از گروههایی که البته به عنوان بخشی از مولفههای این ملت حتما شناسایی میشوند خواسته یا ناخواسته به نوعی غافلانه یا آگاهانه در جهت عکس این حرکت فعالیت میکنند. سابقهای از رهبری شهید به یاد دارم در یکی از انتخاباتها فکر میکنم انتخابات سال ۹۲ بود آن زمان ایران خیلی تهدید شده بود ایشان به همه اقشار ملت پیامی دادند و از آنها برای شرکت در انتخابات دعوت کردند و گفتند حتی کسانی که جمهوری اسلامی را قبول ندارند به خاطر ایران در انتخابات شرکت کنند. بعد هم دیدیم در جنگ ۱۲ روزه در آن شرایط خیلی بحرانی که شب عاشورا در حسینیه امام خمینی (ره) حاضر بودند به مداح گفتند که ایایران بخوان. همه اینها نشانگر نگرش رهبری شهید بود مبنی بر اینکه وحدت ملی نمیتواند در یک جمع بسیار محدودی که وفاداری دارند و در همه شرایط حامی هستند خلاصه شود و این دایره باید گستردهتر شود و اقشار مختلف حتی کسانی که جمهوری اسلامی را قبول ندارند میتوانند دل در گرو ایران داشته باشند؛ بنابراین اقدامات اخیری که از سوی برخی جریانات انجام یا از روی غفلت و یا بعضا ممکن است حتی عامدانه هم باشد و بعید نیست که عامدانه باشد. اتفاقاً یکی از مجاری و نمونههای نفوذ هم همین امر است.
* تخریب مسئولان سابق و چهرههای سیاسی از برخی تریبونها بیشتر به اختلاف افکنی دامن نمیزند؟
عجیب است اینگونه حرکتها که آشکارا ضد وحدت ملی عمل میکنند. چهرههایی که هم در گذشته مسئولیت داشتند هم هر کدام در بین مردم محبوبیت دارند. آقای روحانی با رای ۲۴ میلیونی رئیسجمهور کشور شد و آقای ظریف هم جزء شخصیتهایی است که محبوبیت بالایی دارد. وقتی که برخی افراد یا جریانها چنین شعارهایی سر میدهند اولین اثرش خلوت شدن خود همین تجمعات است. من بعضا دیدم و شنیدم که در همین تجمعات اظهار نگرانی میکنند از اینکه این تجمعات چرا کمجمعیت شدهاند که اتفاقاً یکی از عوامل آن نجواهای تفرقهافکنانه است. چنین شعارهایی رونق تجمعات را کم میکند. رهبری جدید هم در پیامهای مختلف بر وحدت تاکید داشتهاند و در جایی هم گفتند که اگر جایی افراد میبینند که فکر میکنند چیزی واقعا به نفع کشور است ولی موجب مناقشه میشود برای حفظ وحدت که اهمیت زیادی دارد از اظهار در خصوص آن خودداری کنند. در مجموع این دست حرکتها آشکارا وحدت ملی را تضعیف میکند و نهایتاً منجر به تضعیف توان تابآوری کشور در برابر هجمههای دشمن میشود. این روزها بسیاری از مسئولان هشدار دادند و اعلام کردند که احتمال تهاجم گسترده آمریکا و اسرائیل بسیار بالا است و در چنین شرایط بحرانی حقیقتاً اینگونه اظهارات و شعارها اثری جز تضعیف امنیت ملی ندارد.