مهدی محبی به پرسپولیس رسید
به گزارش آرمان ملی آنلاین؛ پرسپولیس در تابستانی که یکی از شلوغترین پنجرههای نقلوانتقالاتی سالهای اخیر خود را پشت سر میگذارد، یک خرید مهم دیگر را هم نهایی کرد؛ انتقالی که شاید در پایان فصل از تمام خریدهای دیگر این تیم ارزشمندتر باشد.
محمدمهدی محبی، وینگر ۲۶ ساله تیم ملی که به احتمال فراوان تا فردا انتقالش به صورت رسمی توسط پرسپولیسیها اعلام خواهد شد، در حالی حضورش در جمع سرخپوشان نهایی شده که خیلیها تصور میکردند مقصد بعدی او تراکتور و همکاری دوباره با محمد ربیعی باشد اما در نهایت این پرسپولیس بود که توانست برنده رقابت جذب این ستاره شود.
اگر نگاهی به فهرست خریدهای تابستانی پرسپولیس بیندازیم، بازیکنان متعددی برای تقویت خطوط مختلف جذب شدهاند؛ اما تفاوت محبی با بسیاری از آنها در این است که او نه یک استعداد خام است، نه یک ستاره پا به سن گذاشته و نه بازیکنی که نیاز به زمان زیادی برای اثبات خود داشته باشد. محبی دقیقا در سنی قرار دارد که اغلب وینگرها به بالاترین کیفیت فنی و بدنی خود میرسند.
او مسیر پیشرفت را پلهپله طی کرد؛ فرزند ششم یک خانواده پرجمعیت و ۹ نفره که در محله فیروزآباد ورامین در نزدیکی شهرری به دنیا آمد و به سرعت تواناییهایش را نشان داد. پس از درخشش در ردههای پایه، اولین تجربه لیگ برتری خود را در نفت مسجد سلیمان و زیر نظر مجتبی حسینی پشت سر گذاشت. او در ادامه راهی پیکان شد اما نقطه عطف دوران حرفهایش بدون تردید حضور در مس رفسنجان بود.
همکاری با محمد ربیعی، محبی را از یک وینگر سرعتی به بازیکنی کاملتر تبدیل کرد؛ فوتبالیستی که علاوه بر قدرت دریبلینگ و شتاب بالا، در پرس از جلو، بازی بدون توپ، تصمیمگیری در انتقال حمله و مشارکت دفاعی نیز رشد قابل توجهی داشت.
درخشش محبی با پیراهن نارنجی رفسنجانیها با جدایی ربیعی هم ادامه پیدا کرد. او در فصل بعد هم یکی از بهترین بازیکنان مس باقی ماند و نقش مهمی در صعود این تیم به فینال جام حذفی ایفا کرد. او در تمام ۳۴ بازی آن فصل رفسنجان بدون غیبت حتی در یک مسابقه به میدان رفت و بیش از ۱۰ گل و پاس گل برای این تیم ثبت کرد.
همین روند باعث شد سپاهان برای جذب او اقدام کند؛ انتقالی که شاید مهمترین آزمون دوران حرفهایاش محسوب میشد. در اصفهان، محبی نهتنها به سرعت صاحب جایگاهی ویژه در ترکیب اصلی این تیم شد، بلکه به یکی از تاثیرگذارترین مهرههای هجومی طلاییپوشان تبدیل شد. محبی در لیگ برتر و مسابقات آسیایی نزدیک به ۲۰ گل و پاس گل برای سپاهانیها ثبت کرد. کیفیت فنی، سرعت شرکت در ضدحمله و توانایی بازی در هر دو سمت خط حمله باعث شد او به تیم ملی هم برسد؛ جایی که تنها در چهار بازی، دو گل به ثمر رساند و ۲ پاس گل هم داد تا خیلی زود اعتماد کادر فنی را جلب کند.
درخشش در سپاهان تیم ملی، درهای فوتبال امارات را هم به روی او باز کرد اما تجربه اتحاد کلبا مطابق انتظار پیش نرفت. مصدومیتهای متوالی و دور شدن از شرایط آرمانی بدنی، اجازه نداد محبی جایگاه ثابتی در این تیم پیدا کند و در نهایت با وجود باقی ماندن یک فصل از قراردادش، تصمیم به بازگشت گرفت و به صورت قرضی به سپاهان پیوست. پس از آن و با وجود یک سال باقی ماندن از قراردادش با کلبا، او دوباره تصمیم به ادامه حضور در ایران گرفت.
در روزهای گذشته تقریبا همه چیز به سود تراکتور پیش میرفت. حضور محمد ربیعی روی نیمکت این تیم و رابطه نزدیک او با محبی باعث شده بود خیلیها انتقال این بازیکن به تبریز را قطعی بدانند اما پرسپولیس در آخرین لحظات توانست مسیر انتقال را عوض کند و یکی از مهمترین هایجکهای بازار نقلوانتقالات را رقم بزند.
*اما چرا این انتقال میتواند از بسیاری از خریدهای دیگر پرسپولیس مهمتر باشد؟
پرسپولیس فصل گذشته در مسابقات بزرگ بارها از کمبود یک وینگر سرعتی که بتواند در موقعیتهای یک در برابر یک برتری ایجاد کند، ضربه خورد. محبی دقیقا همان بازیکنی است که میتواند ساختار هجومی تیم را تغییر دهد؛ فوتبالیستی که هم در ضدحمله خطرناک است، هم توانایی شکستن خطوط دفاعی با دریبل را دارد و هم قدرت تمامکنندگی و ارسال پاس آخر را به خط حمله اضافه میکند.
از سوی دیگر او برخلاف بسیاری از خریدهای تابستانی، سرمایهای برای آینده هم محسوب میشود. در ۲۶ سالگی هنوز چند سال از بهترین دوران فوتبالش باقی مانده و اگر دوباره به همان فرم دوران مس رفسنجان و سپاهان برسد، حتی میتواند بار دیگر لژیونر شود.
شاید امروز توجهها بیشتر به تعداد خریدهای پرسپولیس باشد اما اگر محبی بتواند به ثبات همیشگیاش برگردد، این انتقال میتواند همان خریدی باشد که در پایان فصل از آن به عنوان تعیینکنندهترین خرید تابستان ۱۴۰۵ پرسپولیس یاد شود.
او در فاصله کوتاه باقیمانده تا جام ملتهای آسیا هم میتواند تبدیل به مهمترین خرید پرسپولیسیها شود و هم دوباره یک مهره ارزشمند برای تیم ملی ایران باشد.
