تبعات اجتماعي بيکاري ۶ ميليون نفر
آرمان ملی - گسترش و شيوع ويروس کوويد 19، متاسفانه باعث بروز حوادث تلخي همچون مرگ هزاران نفر و بستري هزاران نفر ديگر از مردم کشورمان در بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستانها شده و تداوم اين شرايط ميتواند، آسيبها روحي و رواني گستردهاي را در سطح جامعه ايجاد کند. البته صدمات شيوع بيماري کرونا فقط سلامتي و رواني نيست و در جنبه اقتصادي آن ميليونها فرد در کشورمان شغل و معيشت خود را از دست دادهاند، بهنحوي که در آمار خوشبينانه بيش از ششميليون نفر يا بيکار شدهاند يا با ضرر و زيان هنگفت مالي روبهرو گشتهاند. اگر بخواهيم ضايعات از دست دادن يک انسان را محاسبه کنيم شايد از نظر عاطفي، انساني و حتي اقتصادي، با هيچ بودجه يا عدد و رقمي، قابل محاسبه نباشد، همچنين که در ظاهر موضوع، عوارض اقتصادي ناشي از گسترش اين بيماري فقط به بيکاري و از دست دادن مشاغل ختم نخواهد شد. زيانهاي اقتصادي که به صاحبان مشاغل وارد شده و اگر اين بيماري در آينده نزديک تحت کنترل درنيايد، نميتوان آن را مورد محاسبه قرار داد و بسياري از مشاغل ديگر فرصت جبران زيانهاي خود را نخواهند داشت. بيکاري تعداد قابلتوجهي از افراد به سبب گسترش اين بيماري يا زيانهاي وارده و انباشته که باعث تعطيلي شغل آنها گرديده است، اعداد بسيار تاسفانگيزي را ايجاد خواهد کرد. براي جبران عوارض اقتصادي و بيکاري گسترده در جامعه، اختصاص يک يا دوماه حقوق بيکاري يا کمک ناچيز دولت در قالب پرداخت وام يکميليون توماني، بيشک جوابگوي آسيبهاي واردشده به مردم نيست. افرادي که مشاغلي مثل دستفروشي، بساطگستري يا حرفههايي در اين مسير داشتهاند، بهطور اجباري خانهنشين شده يا به مشاغل ديگر روي آوردهاند. البته اين روي سپيد ماجراست و با توجه به مواد مذکور بايد به افزايش آسيبهاي اجتماعي همزمان با شيوع کرونا و بيکاري بسياري از مشاغل نيز اشاره کرد که نيمه تاريک شيوع کرونا را شامل ميشود. بروز آسيبهاي اجتماعي مخصوصا در خانوادههاي پرجمعيت و حاشيهنشين مثل ترک خانه و فرار دختران، اختلافات عاطفي و رفتاري، مشکلات اقتصادي ناشي از تنگناهاي موجود اقتصادي قابل مشاهده و توجه است. بروز بزهکاريهاي خُرد مثل جيببري، سرقت لوازم خودرو و تلفن همراه در ميان بسياري از مردمي که تا چند وقت پيش باور به زندگي و کسب درآمد شرافتمندانه داشتند، افزايش چشمگيري داشته؛ حال اگر اعتياد نيز بسترساز اين موضوع باشد آثار مضاعف بر کرونا نيز خواهد داشت. بيشک اگر کمکهاي مردم به شکل بستههاي حمايتي و کمک مومنانه آنها نبود، نميتوانستيم امروزه تصوري از زندگي نيازمندان، تهيدستان و افراد کمدرآمد در جامعه داشته باشيم.پس از شيوع کرونا، بسياري از افراد خير از سفره خود به نيازمندان کمک کردهاند و ميکنند، اما مساعدت مالي به شکل وام يکميليون توماني دولت نتوانست کمک چشمگيري به مردم کشور کند. در شهرستانها مخصوصا شهرهاي کمدرآمد، افراد به زير خطر فقر و حتي فقر مطلق سقوط کردهاند و دولت بايد با سرعت بيشتري به کمک اين اقشار بشتابد، وگرنه علاوه بر بزهکاريها و آسيبهاي رفتاري در جامعه، بايد در انتظار ظهور اقشاري باشيم که هيچ تمايلي به سقوط اخلاقي خود ندارند و اجبارا ممکن است با تغيير جايگاه اقتصادي دچار عوارض رفتاري نيز شوند. متاسفانه دولت هنوز قدمهاي موثري براي خانوادههاي پرجمعيت، کمدرآمد، بيکار و روستايي برنداشته است. بايد وزارت رفاه و سازمانهاي حمايتي همچون بهزيستي، کميته امداد با برنامهريزيهاي مستمر به کمک اين اقشار که روزبهروز بر تعداد آنها افزوده ميشود، بشتابند. اشتغالزايي و کارآفريني در قالب استارتآپها و ديگر بنگاههاي زودبازده، طرحهاي عمراني و کشاورزي ميتواند به اهداف درآمد سازي و چرخه اقتصادي خانودهها کمک موثري بنمايد. يکي ديگر از راههاي خروج از اين بحران ارائه بنزين ارزانقيمت براي مسافرکشها يا معافيت مالياتي و حقوق دولتي براي افراد کمدرآمد و بازنشسته است که ميتواند ياري و کمک موثري براي آنها باشد. لازم به يادآوري است که فقط با نوشتن مقاله، سخنراني يا بيان دردها نميتوان زخمهاي يادشده را ترميم کرد بلکه براي بهبود شرايط بايد دردها را شناخت و در جهت درمان آنها قدم عملي برداشت.
