تلاش ضد برجامي آمريکا

آرمان ملی - مطابق برجام و قطعنامه 2231 شوراي امنيت سازمان ملل، تحريم‌هاي تسليحاتي ايران پس از پنج سال برداشته مي‌شوند. آمريکايي‌ها در تلاشند تا اجازه ندهند اين تحريم‌ها که اکتبر 2020 منقضي خواهد شد، برداشته شود. در همين راستا نيازمند اين هستند تا شوراي امنيت سازمان ملل مجددا قطعنامه تحريم عليه ايران صادر کنند که به عقيده من در حال حاضر زمينه‌هاي لازم براي اين اتفاق وجود ندارد. آمريکا تلاش دارد تا پيش‌نويس قطعنامه براي به تعويق انداختن رفع تحريم‌هاي تسليحاتي ايران را در زمان رياست استوني در شوراي امنيت مطرح کند. باتوجه به اينکه رئيس شورا کار اداره جلسه، تنظيم و ارتباطات جلسات را دارد و نقش اجرايي و تاثيرگذاري دراين زمينه نمي‌تواند داشته باشد. در واقع آمريکايي‌ها مي‌خواهند از وجود استوني براي امکان تشکيل و دعوت به جلسه قطعنامه استفاده کنند، اما واقعيت اين است، اينکه آمريکا بتواند قطعنامه‌اي را مجزا از قطعنامه 2231 به تصويب برساند بعيد است، به‌ويژه که چين و روسيه با آن مخالفت مي‌کنند. مگر اينکه آمريکايي‌ها راهي ديگر پيدا کنند از مکانيسم ماشه گرفته تا چيزي شبيه به اين. اما موضوع رفع تحريم تسليحاتي و تحريم موشکي که به‌صورت مستقيم در زمينه قطعنامه 2231 و برجام آمده روايت ديگري هم دارد. اين درست که آمريکايي‌ها از طريق برجام بعيد است که به جايي برسند چون خودشان از آن خارج شدند، اما از طريق قطعنامه 2231 به شرطي که بتوانند راهکار حقوقي برايش پيدا کنند، ممکن است به نتيجه برسند. دراينجا بحث حقوقي و تفسير پيچيده است، آمريکايي‌ها معتقدند که برجام يک برنامه است که طرفين روي آن به نتيجه رسيدند اما برجام تعهدنامه يا قرارداد نيست بلکه يک برنامه مشترک بوده که طرفين در آن شرکت مي‌کردند و اجرا و حضور آن‌ها دربرجام داوطلبانه بوده است، اما قطعنامه مساله متفاوتي دارد. يعني خروج يا‌بودن آمريکايي‌ها در برجام داوطلبانه است اما قطعنامه که به مسائل فصل هفت و الزام‌آور برمي‌گردد، روايتي ديگر دارد. قطعنامه براي شوراي امنيت است و آمريکا هم عضو دائم شوراي امنيت. آمريکا اگر بتواند از لحاظ حقوقي ثابت کند که ايران با برنامه‌هاي اخير هسته‌اي يا نظامي قطعنامه 2231 را نقض کرده، آن وقت ممکن است به نتايجي عليه ايران برسد. هرچند در آنجا هم روس‌ها و چيني‌ها بعيد است که با اين موضوع همگام شوند. اما اينکه چرا آمريکا به‌رغم احتمال بالاي عدم تصويب قطعنامه عليه ايران آن را مطرح کرده، اصل و منظور طرح مساله در شوراي امنيت است. در هرصورت اين ادعاي آمريکا در شورا ثبت و براي آن جلسه برگزار مي‌شود و خود اين موضوع به‌عنوان سابقه در شوراي امنيت ثبت مي‌شود؛ حتي اگر شوراي امنيت به نتيجه اجرايي نرسد و يکي از اهداف اصلي آمريکا همين سابقه‌سازي عليه ايران است.