مسئولیت اجتماعی مردم در برابر کرونا

آرمان ملی - کنترل و مهار کرونا قطعا بدون مشارکت مردم سخت و بدون همکاري آنها نمي‌توان از اين وضعيت خارج شد. آنچه از مردم خواسته شده اين است که در خانه بمانند و خود قرنطينگي پيشه کنند. با اين حال اين که مردم از خانه بيرون نيايند براي عده‌اي تکليفي مالايطاق است چرا که نمي‌توانند در خانه بمانند و کار نکنند. عده‌اي روز مزد هستند و نمي‌توانند بيرون نيايند و کار نکنند. اما اين افراد نيز مي‌توانند اينگونه همکاري کنند که هم بهداشت را دقيق متوجه شده و رعايت کنند و هم اينکه دستورالعمل‌هاي پزشکي را نيز دريافت کنند. مردم بايد مراقبت‌هاي بهداشتي را رعايت کنند و در مکان‌هاي پرازدحام حاضر نشوند. از طرف ديگر سوءاستفاده عده‌اي از تعطيلي‌هاي آخر سال، ناديده انگاشتن شرايط بحراني جامعه و سفر به شهرهاي ديگر نوعي عدم احساس مسئوليت را مي‌رساند. مردم بايد احساس مسئوليت داشته باشند و براي هر تصميم و اقدامي شرايط را در نظر بگيرند. مسلما مسافرت در چنين شرايطي نه تنها ضرورتي ندارد، بلکه بسيار تاکيد مي‌شود که از آن پرهيز شود. اين مشکل در شهرهاي ديگر هم وجود دارد و اين جمعيت اگر بخواهد به شهرهاي ديگر برود ممکن است که اذحام ايجاد شود و مبتلايان جديد ايجاد شوند. مردم بايد فکر کنند که براي چه سفر مي‌کنند و اهداف و دلايل سفر خود را که شايد آسايش و رفاه باشد تا مي‌توانند در خانه محقق کنند. از اين‌رو به‌نظر مي‌رسد که مسئولان انتظامي بايد بسيار محکم مبادي ورودي شهرها را بسته و مردم را بازگردانده و به شهر خود عودت دهند. البته اين کارها در دستور کار خود ستاد مبارزه با کرونا وجود دارد و بارها اعلام شده و مردم نيز بايد با پذيرفتن اين مسائل ضمن احساس مسئوليت به همکاري با مسئولان ذي‌ربط بپردازند. البته اکنون گفته مي‌شود در صورت در خانه ماندن يا خود قرنطينگي مردم، دولت بايد وسايل رفاه مردم و حقوق آنها را تامين کند اما از آنجايي که دولت بسيار پر خرج است و اکنون کم درآمد، نمي‌تواند تکليف جديدي براي خود تعريف کند. متاسفانه دولت هيچ وقت ذخيره‌اي براي خود حفظ نکرده و هميشه همه چيز را مثل بودجه سال 99پيشخور مي‌کند. هر چند که بودجه سال 98 نيز پيشخور شده بود. دولت بايد به جاي اينکه پول پخش کند به ذخيره سرمايه بپردازد. اکنون گفته مي‌شود 78 ميليون نفر يارانه مي‌گيرند در حالي‌که اين توجيه دقيقي ندارد و دولت هيچ تلاشي نکرده که اين را محدود کند. وقتي دولت از يک‌جا ناتوان مي‌شود ديگر توانايي آن را نخواهد داشت که مثلا با قرنطينه شهرها از پس پرداخت حقوق مردم يا تامين مايحتاج آنها برآيد. سياست‌هاي مالي دولت ضعيف و عاقبت‌انديشانه نيست. لذا طبيعي است که توانايي لازم را براي بحران‌هاي اين چنيني در حد مطلوب ندارد.