آرمان ملی - به گزارش آرمان ملی به نقل از ایلنا، در ابتدای این جلسه قاضی مسعودی مقام ضمن تذکر به متهمان گفت: متاسفانه متهمان صداقت را رعایت نمیکنند و هم چنان به موارد بدور از حقیقت اصرار میورزند و به تازگی انباری در کرج از شما کشف و گزارش آن واصل شده است.
وی افزود: دفاعیاتی که بدور از واقعیت باشد، قابل پذیرش نیست. هر یک از متهمان تقصیرات را به گردن دیگری میاندازند. حواشی مطرح شده هیچ تاثیری در مسئولیت کیفری شما متهمان ندارد. از شما میخواهم حقیقت را بگویید. ما واقعیت را کشف کردیم و بقیه متهمان نیز در حال تعقیباند و انبارها در حال کشف است و خروج کالاها از کشور رصد میشود.
قاضی از متهم لشگریپور خواست به ادامه دفاعیات خود بپردازد.
از انبارهای کشف شده بیاطلاعم
متهم لشگریپور در جایگاه حاضر شد و ضمن اظهار بیاطلاعی از انبارهای کشف شده گفت: تا پایان سال ۹۶ ما ۲۲ انبار داشتیم و چیز بیشتری نبود. صحبت این بود که انبارهای خصوصی گرفته شود اما من زیر بار آن نرفتم و از سال ۹۷ به بعد را مطلع نیستم.
قاضی پرسید: داروها را چه کسی جابهجا میکرد؟
لشگریپور پاسخ داد: من مطلع نیستم.
قاضی مسعودیمقام گفت: از مبلغ ۱۸۰ میلیارد فروش، چه میزان را شما فروختید؟
متهم گفت: عرض خواهم کرد.
میزان تخفیف از داروسازها گاهی به صد در صد هم میرسید
قاضی پرسید: چه میزان تخفیف از داروسازها میگرفتید؟
متهم لشگری پور پاسخ داد: گاهی به صد در صد هم میرسید.
قاضی گفت: در این صورت چطور کسری کالا داشتید؟
متهم لشگریپور پاسخ داد: از سال ۸۰ که ویزیتور بودم این جوایز بود ولی خیلی کم. کم کم که تولیدات شرکتها و رقابت زیاد شد، شرکتها به سمت اعطای جوایز بالا رفتند.
وی افزود: در سال ۸۹ میثاقنامهای ابتدا برای آنتیبیوتیکها ایجاد شد، مبنی بر اینکه به هیچ عنوان جایزه و تخفیف ندهند.
لشگریپور با بیان اینکه ما مبتکر جوایز نبودیم بلکه این تخفیفات وجود داشت، گفت: نهایت استفاده از تخفیفات را داروخانهها میبردند. جنگی میان تولیدکنندهها وجود داشت و این جنگ به پخشیها رسید.
تخفیف را از ریال فاکتور کم نمیکردیم
متهم با اشاره به شرکتهایی همچون جابربن حیان که از آنها خرید میکردند، گفت: بنده این صحبتها را از باب طلبکار بودن بیان نمیکنم بلکه ما به این شرکتها بدهکار هستیم. اگر مشخص شده که ۱۸۰ میلیارد تومان تخفیف داده شده، این تخفیف از جیب داده نشده بلکه تخفیف گرفته شده و ما هم به مشتریهای خود تخفیف دادهایم.
وی تاکید کرد: اگر قرار بوده طی ۱۰ ماه، ۲۰ درصد تخفیف بدهیم این تخفیف را از ریال فاکتور کم نمیکردیم، بلکه از موجودی خود میدادیم و این شد که موجودی ما کاهش یافت. وقتی میخواستیم به داروخانهها جایزه مازاد دهیم باید از موجودی خود استفاده میکردیم و این شد که موجودی ما کم شد.
این متهم تصریح کرد: حال این که این عدد الان کجاست؟ این عدد در تخفیف داروخانهها ایجاد شده و من پولی نبردم. آن بدهی هم که برای من زدند ۳.۵ میلیارد است که اسناد آن را هم خواستم.
ما به وجود آورنده این بحران نبودیم
وی خاطرنشان کرد: تخفیف دادن این شرکتها با کانالهای توزیع بنا به شرایط روز بازار صورت میگرفت و اینگونه نبود که فقط ما تخفیف گرفته باشیم.
متهم با اشاره به دیگر شرک هایی که از آنها دارو میگرفتند گفت: ما دارویی میگرفتیم که به ازای خرید هر عدد از آن، دو قلم از همان دارو به ما اضافه میدادند. یعنی ۲۰۰ درصد تخفیف میدادند و باید طی ۳۰۰ روز مبلغ را پرداخت میکردیم و ما این ۳۰۰ روز را به جایزه تبدیل میکردیم.
لشکریپور اظهار داشت: یا اینکه وقتی رانیتیدین را میخریدیم به ازای هر خرید یکی هم جایزه میدادند و باید مبلغ آن را طی ۴۲۰ روز تسویه میکردیم. شرکت دیگری بود به نام راموفارمین که شرکتی شربت ساز بود و به ازای هر سه دارو یک جایزه میداد و بازپرداخت هم حداکثر ۳۰۰ روزه بود.
این متهم یادآور شد: درنتیجه این جایزهها چیزی نبود که ما اعطا کرده باشیم بلکه ما زمان را به جایزه تبدیل کردیم. ما باید چک این شرکتها را پاس میکردیم اما این شرکتها اگر خودشان دچار بحران بودند که این جایزهها را نمیدادند. می واهم بگویم این شرایطی بوده که وجود داشته و ما به وجود آورنده این بحران نبودیم.
ادامه دارد...