آرمان ملی - ايران انتظارات خود از اروپا را مطرح کرده و فرانسويها نيز پيشنهادي در اين باره دارند که مذاکرات پيرامون اين طرح صورت ميگيرد. گويا مبلغ 15 ميليارد دلار پيشنهاد شده تا در مقابل آن ايران از برداشتن گامهاي بعدي کاهش تعهدات دست بردارد و به اجراي کامل تعهدات برجامي بازگردد. هنوز مشخص نيست ايران اين موضوع را بپذيرد يا خير اما مهمتر از پذيرش ايران آن است که نميتوان اطمينان داشت که فرانسويها بتوانند به تعهدات مالي خود تمام و کمال عمل کنند؛ چرا که آمريکا تاکنون هيچ نرمشي در مواضع خود نداشته و نشانهاي از احتمال نرمش آمريکاييها در آينده نزديک نيز وجود ندارد. حتي يک کشتي روي دريا را هم تحريم ميکنند و درصدد توقيف آن برميآيند. مجموعه اين عوامل نشان ميدهد که موضع آمريکا مخالفت صددرصدي گشايش روابط ايران و اروپا است. بنابراين بسيار دور از انتظار خواهد بود که در شرايط فعلي ميان ايران و فرانسه توافقي حاصل شود يا اگر توافقي حاصل شد، نتيجه بخش باشد. در گذشته يکبار اروپاييها قول راه اندازي کانالي مالي براي جبران آسيبهاي ناشي از تحريم را دادند اما گذر زمان نشان داد که اينستکس چيزي نيست جز تجارت کالاهايي نظير غذا و دارو که شامل ليست تحريمها نميشود. اين در حالي است که ايران بر اساس حقوق خود در برجام انتظار داشت که بسيار فراتر از اينها عمل شود، اما چنين چيزي در توان اروپاييها نيست. در اين ميان تغييرات در ادبيات رئيسجمهور آمريکا چندان نيست. ما با دونالد ترامپ مواجه هستيم که بسيار احساساتي تصميم ميگيرد و به هر بهانه کوچک و بزرگي لحن و کلامش تغيير ميکند. اين مسأله چنان غيرمنطقي و حاد است که به يک متحد آمريکا در ناتو پيشنهاد ميکند بخشي از خاک خود را بفروشد و پس از مخالفت آن کشور سفر خود را به آنجا لغو ميکند. به هر روي تاکنون در رفتار سياسي ايالات متحده هيچ تغييري ديده نشده و اراده آمريکا بر کاهش يا پايان تنشها با ايران نيست. همه اقدامات آمريکا از تحريمها گرفته تا موضعگيريهاي مقامات ارشد همگي مؤيد اين خواست کاخ سفيد براي ادامه تنشها و درگيري سياسي با ايران است. هرچند آقاي عراقچي براي مذاکرات به فرانسه رفت، با مقامات اين کشور بحث و تبادل نظر کرد و بسياري از کارشناسان بر احتمال حصول توافق ميان تهران و پاريس تأکيد دارند اما بايد توجه کرد که ميان اراده و توان تفاوت جدي وجود دارد. آقاي عراقچي از توقف سطح فشارها واحتمال کاهش آنها به خصوص در حوزه نفت سخن گفته است. من معتقدم، ممکن است اين موضوع به نتوانستن آمريکاييها بازگردد که همه کار کردهاند تا بتوانند فشار سياسي و اقتصادي را عليه ايران افزايش دهند اما سرانجام ناکام ماندهاند. آمريکا در حال حاضر توان افزايش فشار اقتصادي بر ايران را ندارد و نهايت فشار آنها همين است که اعمال شده است. به طور کلي فکر ميکنم اميدي به مذاکرات پاريس و توافقهايي که در آنجا حاصل ميشود نخواهد بود.