مکرون در راستای دیپلماسی ترامپی

آرمان - از میان تروئیکای اروپایی فرانسه کاندیدای کلید زدن محور پیام‌های احتمالی دیپلماتیک می‌شود. سه وزیر خارجه بریتانیا به خاطر نازنین زاغری به ایران آمدند و با دست خالی تهران را ترک کردند. لندن با توقیف نفتکش ایرانی آماده همکاری با ایالات متحده در هر زمینه‌ای شده است. آلمان نیز بارها اعلام کرده تا زمانی که ایران موضع خود را نسبت به برخی مسائل مهم خاورمیانه تغییر نداده روی همکاری صمیمانه آلمان حساب نکند. این مساله نیز به دلیل آن است که آلمان‌ها سابقه تاریخی دارند، چرا که‌این کشور خود را بیش از سایر کشورهای اروپایی به رژیم صهیونیستی متعهد می‌داند. اما از سوی دیگر فرانسه بیشترین روابط را در قالب همکاری‌های شرکت‌های بزرگی همچون رنو، سیتروئن، پژو، توتال و همکاری‌های دیگر در زمینه صنایع اتومبیل‌سازی ایران داشته است. همچنین امید به همکاری بیشتر در آینده نیز مدنظر پاریس قرار داشته است. در ضمن هم فرانسوی‌ها و هم آمریکایی‌ها به خوبی می‌دانند که درگیری شدید با ایران که از طرف برخی منابع داخلی آمریکا و برخی از افراطیون نسبت به آن تشویق می‌شوند، چه خطراتی را در پی دارد. به عبارت دیگر فقط زیربناهای اقتصادی ایران مورد صدمه قرار نمی‌گیرد بلکه زیربناهای اقتصادی منطقه را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بازار بزرگ خاورمیانه را که اروپا و حتی خود آمریکا به آن نظر دارد، از ارزش تهی خواهد کرد. بنابراین ترجیح می‌دهند دستی دراز کرده و خودشان را بیشتر متعهد می‌دانند که وارد معرکه شوند. ترامپ نیز محذورات دیگری دارد او هم نمی‌تواند تمام تخم‌مرغ‌هایش را در خاورمیانه، در سبد اعراب بگذارد. او خود خوب می‌داند که مساله فلسطین، نهایتا مساله اسرائیل و اعراب خواهد بود و ایران خود را به عنوان حامی مردم فلسطین مطرح کرده است. حتی شاید تغییراتی ایجاد شود که مثلا فلسطین به منافع مادی قطر و عربستان نزدیک شود. در کنار همه اینها اعراب برای خود آمریکایی‌ها نیز قابل اعتماد نیستند. معلوم نیست تا چه زمانی اوضاع داخلی این کشورها که به انبار اسلحه آمریکایی تبدیل شده‌اند، به همین صورت باقی خواهد ماند. روشن است که این احتمال وجود دارد که سلاح‌های آمریکایی به سرنوشت دیگری دچار شوند و به دست رقبا بیفتند. به هر حال تنوع در خاورمیانه آن را به عنوان یک بازار مهم برای غرب تبدیل کرده و هر آن احتمال دارد به بازار اقتصادی چینی‌ها تبدیل شود. در مجموع اگر ایران برخی از نگرانی‌های عمده را به‌صورت صریح رفع کند مشکلات برجام قابل حل خواهد بود و اگر آن نگرانی‌ها قابل رفع نباشد، پیچیدگی شرایط برجام ادامه خواهد داشت. آینده برجام در یک حالت انجماد قرار گرفته است. اروپایی‌ها انتظار یک حرکت از سوی ایران دارند و ایران هم انتظار حرکتی از سوی اروپا.