آرمان - تیمملی فوتبال ایران از زمان آمدن مارک ویلموتس از قالب تفکرات صرفا دفاعی جدا شده و جسارت و جرأت حمله برابر حریفان را پیدا کرده است. البته نمیتوان انتظار داشت در این مدت کوتاهی که ویلموتس هدایت تیمملی را برعهده گرفته تغییرات زیادی را شاهد باشیم، اما میتوانیم بیش از گذشته به آینده تیمملی امیدوار باشیم.ویلموتس تا حدودی توانسته هارمونی مناسبی در تیمملی ایجاد کند. بازیکنان بهخوبی مرور فن میکنند و با توجه به اینکه استخوانبندی اصلی فوتبال ملی ایران نسبت به زمان کارلوس کیروش تغییری نکرده، انتظار میرود هماهنگی بازیکنان ملیپوش روزبهروز بیشتر از گذشته شود، اما نباید فراموش کنیم که این موضوع میتواند در درازمدت برای فوتبال ملی ما دردسر ایجاد کند. فوتبال آسیا بهشدت بر روی تیمهای پایه فعالیت دارد و میخواهد در آینده تیمهای آمادهای را داشته باشد. در فوتبال ایران مساله تیمهای پایه که اصل سازندگی فوتبال است، نگاه خوبی را حس نمیکند و متاسفانه ما در سطح تیمهای پایه عملکرد قابل قبولی را نداریم. با توجه به اینکه تیمهای مختلف آسیایی بهشدت بر روی بازیکنان پایه خود کار میکنند، در سالهای آینده کار برای تیمملی فوتبال ایران بسیار سخت میشود، چرا که قدرت حریفان با ایران در یک اندازه قرار میگیرد. ما نباید امیدوار باشیم که بهصورت جرقهای بازیکنانمان بتوانند پیشرفت کنند و باید به سمتی برویم که در بخش پایه بازیکنان بزرگی را به تیمهای ملی تحویل دهیم. با نگاهی به فوتبال اروپا میبینیم تیمهایی مثل انگلیس، ایتالیا، فرانسه، هلند، آلمان و اسپانیا توانستهاند در بخش پایه پیشرفت قابل توجهی کنند و اگر با افت موقتی هم مواجه میشوند، در آینده آن را جبران میکنند. فراموش نکنیم تیمی مثل بلژیک که الان یکی از بهترین تیمهای اروپاست میتواند بهزودی قهرمانی در جامجهانی را جشن بگیرد چون در بخش پایه بهخوبی کار کرده است. تیمملی فوتبال ایران باید پشتوانهای قوی برای خود ایجاد کند تا در سالهای آینده بتواند تیم برتر قاره کهن باقی بماند. ظرفیت لازم بهخاطر وجود بازیکنان مستعد در ایران وجود دارد، اما فراموش نکنیم که راه پیشرفت در فوتبال، تمرین و پشتوانهسازی است.