آزموده را آزمودن خطاست

آرمان - دولت یازدهم، صنعت نفت را در حالی که در نتیجه اعمال تحریم‌ها به‌طور کامل زمین گیر شده بود، تحویل گرفت و بعد از اجرایی شدن برجام توانست تحولی در این صنعت ایجاد کند و صادرات را به دو برابر بیشتر از قبل افزایش دهد. این دولت در زمینه تولید هم توانست به جایی برسد که برخلاف آنچه در نشریات بین‌المللی بازتاب داده می‌شد و افزایش تولید در کوتاه‌مدت را غیرممکن اعلام می‌کردند، هم مشتریان قبلی را در بازار جذب کند و هم تولید را به نقطه خوبی برساند. بنابراین یکی از شاهکار‌های دولت یازدهم مربوط به حوزه نفت است و این مهم با درایت و تیزهوشی که وزارت نفت در جلسات اوپک از خود نشان داد و به گواه کارشناسان صنعت نفت یک کار غیر ممکن بود، ‌به دست آمد. وزارت نفت و شخص آقای زنگنه با درایت در حوزه بین‌المللی توانستند توافقی را در اوپک رقم بزنند که از طرفی تولیدکنندگان عضو اوپک مجبور به کاهش ظرفیت‌های صادراتی خود شدند و از طرفی دیگر ایران مجوز افزایش تولید از این سازمان را دریافت کرد. این امور نشانگر این است که وزارت نفت هم در دیپلماسی تجاری موفق عمل کرده و هم در زمینه فنی توانسته تولید را به دوران قبل از تحریم‌ها برساند. درواقع باید از این وزارتخانه به عنوان یکی از وزارتخانه‌های موفق دولت یازدهم نام برد و این یک امر کاملا بدیهی است، و شاهد بودیم که رقبای روحانی در طول مناظرات به این مورد نپرداختند. در رابطه با اینکه برخی بر این باورند که باید درآمدهای نفتی به صورت یارانه بین مردم تقسیم شود (منهای تجربه ونزوئلا که نمونه رفتار پوپولیستی در اقتصاد است و حتی می‌توان از آن گذر کرد)، باید اشاره داشت که این رفتار توسط فردی در داخل کشور هم دنبال شد و بعد از اینکه او توانست در طول هشت سال سکان هدایت اقتصاد را به دست بگیرد، دیدیم که شعار‌هایی مانند آوردن پول نفت سر سفره مردم،‌ جز اینکه نان روزانه مردم را آغشته به نفتی کند که غیرقابل خوراک شود، نتیجه دیگری برای اقتصاد ما به همراه نداشته است. بنابراین در این مورد لازم نیست مردم را به تجارب بین‌المللی حواله بدهیم، ما خودمان این مورد را در کشور تجربه کردیم و شعار آوردن پول نفت سر سفره مردم باعث شد که مجموع تورم در طول سال‌های 84 تا 92 به یک رکورد تبدیل شود و مجموع رشد منفی هم به همین دلیل بوده است. درنتیجه آزموده را آزمودن خطاست،‌ چراکه مردم تبعات و پیامد‌های منفی چنین شعار‌های بی پایه و اساسی را در زندگی خود از نزدیک لمس کرده‌اند. درواقع مردم به عینه دیده اند که این‌گونه شعار‌ها در فضای سیاسی منجر می‌شود که سفره آنها دچار همان بلایی شود که در طول سال‌های 84 تا 92 تجربه کرده‌اند. حتی اگر مردم از اصول اقتصادی هم آگاهی کامل نداشته باشند، عاقل‌تر از آن هستند که آنچه را از نزدیک احساس و لمس کرده اند، بپذیرند و گول شعار‌هایی چون تقسیم پول نفت بین مردم را بخورند.