«اشتباه استراتژیک» در جنگ قره باغ

شعیب بهمن تحلیلگر مسائل اوراسیا و قفقاز

اتاق فکرهای وزارت امور خارجه و دیگر دستگاه های مربوطه با بدنه کارشناسی نتوانستند یک طرح درست، دقیق و مبتنی بر واقعیات و اقتضائات منطقه قفقاز و قره باغ ارائه کنند تا منافع و امنیت ما را تأمین کند. آن هم مناقشه‌ای که نزدیک به چهار دهه بیخ گوش ایران وجود داشته است، اما متاسفانه در طول این سال‌ها نتوانستیم یک طرح درست ارائه کنیم تا ضمن پایان دادن به این جنگ، نفوذ خود را در قفقاز افزایش دهیم. البته این نکته به معنای آن نیست ما با نبود طرح کارشناسی مواجه بودیم، بلکه مشکل آنجا بود که دولت‌ها و نهادهای تصمیم‌گیر از هر حزب و جریانی بهایی به کار کارشناسی و اتاق فکر‌ها نمی‌دادند که نتیجه‌اش هم این شد که می‌بینید. به‌هیچ وجه نمی‌توان منکر مناسبات گسترده و عمیق نظامی و امنیتی جمهوری آذربایجان با رژیم غاصب صهیونیستی شد. این نکته را قراردادهای نظامی و تسلیحاتی باکو و تل‌آویو به خوبی نشان می‌دهد. مضافا نقش پهپادهای رژیم صهیونیستی در جنگ سال گذشته قره باغ علیه مواضع و نیروهای ارمنستانی غیر قابل انکار است. حتی علی اف با حضور در کنار مرزهای ایران عنوان داشت ایرانی‌ها به من یک دلیل و سند برای حضور نظامی اسرائیل در خاک آذربایجان نشان دهند. کجاست اسرائیل؟‍‍! در صورتی که با اندک اشرافی به تحولات منطقه می‌توان گفت که هیچ پایگاه نظامی رژیم صهیونیستــی در خــاک جمهوری آذربایجان وجود ندارد، اما این بدان معنا نیست که صهیونیست‌ها نفوذ نظامی و امنیتی در جمهوری آذربایجان ندارند. اتفاقا بیشترین نفوذ نظامی و امنیتی صهیونیست‌ها در میان همسایگان ایران متعلق به جمهوری آذربایجان است. در صورتی که این تحلیل برخی از کارشناسان در داخل کشور غلط است. صهیونیست‌ها در قالب ایجاد پایگاه‌های نظامی حضوری در جمهوری آذربایجان ندارند، بلکه نفوذ نظامی و امنیتی صهیونیست‌ها در ساختار و بدنه جمهوری آذربایجان خود را در قالب مشاوره امنیتی، مستشاری نظامی، آموزش نظامی، فروش تسلیحات به جمهوری آذربایجان تا سقف ۶ میلیارد دلار و... نشان می‌دهد. به هرحال نباید فراموش کنیم که الهام علی اف زمانی که در کنار مرزهای ایران بر روی پهپاد اسرائیلی دست می‌کشد و از کنار مرزهای ایران به ما پیام دهد کاملا مشخص است که جمهوری آذربایجان از تسلیحات صهیونیست‌ها برای ارسال سیگنال به ما استفاده می‌کند. مضافا اینکه خود صهیونیست‌ها به صراحت عنوان داشته‌اند که راهبرد آنها برای تقابل با نفوذ ایران در فلسطین، لبنان، سوریه و... در کنار مرزهای فلسطین اشغالی، تقابل به مثل است. یعنی صهیونیست‌ها در کنار مرزهای ایران به دنبال نفوذ هستند. یکی از این همسایگان بی‌شک جمهوری آذربایجان است. اینها علاوه بر آن است که نمی‌توان منکر نقش آذربایجان در میزبانی از طرح‌های جاسوسی، تروریستی و خرابکارانه رژیم صهیونیستی در خاک ایران شد. سرقت اسناد هسته‌ای، ترور  برخی از دانشمندان مانند ترور شهید دکتر فخری زاده، انجام عملیات‌های متعدد شناسایی توسط صهیونیست‌ها، حملات خرابکارانه علیه تاسیسات هسته‌ای و... همگی از خاک جمهوری آذربایجان انجام شده، این مسئله کاملاً روشن و قابل ردیابی است. هرکسی در داخل و خارج از کشور این مسئله را منکر شود یا با اشراف بر موضوع و  به عمد به دنبال پاک کردن رد جمهوری آذربایجان در این مسائل است و یا اینکه واقعاً شناختی از نفوذ نظامی و امنیتی صهیونیست‌ها در جمهوری آذربایجان ندارد. نکته مهمتر اینجاست که اکنون صهیونیست‌ها بعد از جنگ ۴۴ روزه قره باغ و آزادی برخی از مناطق تحت سیطره ارمنستان سعی دارند در قالب و پوشش ایجاد روستاها، شهرها و مجتمع های کشاورزی هوشمند در این مناطق آزاد شده حضوری جدی پیدا کند؛ حضوری که کاملا امنیتی، نظامی و اطلاعاتی است. چون این مناطق آزاد شده از حیث استراتژیک و سوق‌الجیشی به‌قدری برای صهیونیست‌ها راهگشاست که می‌توانند از قره‌باغ اشراف و شنود اطلاعاتی تا بندرعباس هم داشته باشند. در همین راستا آمریکایی‌ها قبل از انقلاب در همین منطقه قره‌باغ پایگاه‌های استراق سمع داشتند، چون به‌راحتی می‌توانستند تا مسکو و سن پترزبورگ را رصد و شنود کنند که اسناد آن هم موجود است.

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه