ضریب هوش و ساختار سیاسی

دکتر محمدرضا سرگلزایی روانپزشک

آیا ارتباطی میان ساختار سیاسی و ضریب هوشی جامعه وجود دارد. «ژان پیاژه» اعتقاد‌ دارد که هر‌ چه در جایی تنوع (Diversity)، غنا (Richness)  و پیچیدگی (Complexity) در زمینه اطلاعات بیشتر باشد، رشد شناختی بیشتر است. بنابراین «جامعه باز» –آن‌چنان که «کارل پوپر» نام‌ می‌نهد– باعث رشد فرهنگی یک جامعه می‌شود و «جامعه بسته اطلاعاتی» باعث پسرفت فرهنگی می‌شود. نمونه چنین پدیده‌ای در چین و هونگ‌کونگ دیده ‌شد. از دهه ۱۹۵۰ که جمهوری کمونیستی مائو در چین پیروز‌ شد، فضای چین فضای «تک‌صدایی» و «سانسور اطلاعات» شد. (اکنون نیز به‌رغم تحولات اقتصادی هنوز چین به صورت تک‌حزبی اداره می‌شود و سانسور اطلاعات و فیلتر شدن اینترنت در آن ادامه ‌دارد!) در همین‌ حال قرارداد بین چین و انگلستان باعث‌ شد که بندر هونگ‌کونگ تا سال ۲۰۰۰ میلادی خارج از حاکمیت مائوئیزم باقی‌ بماند. نتیجه این شد که چند دهه پس از آن امید به زندگی (طول عمر مورد انتظار) در هونگ‌کونگ (همان ژن چینی) نزدیک به ۲۰ سال بالاتر از چین باشد. (کتاب مدیریت استراتژیک – فرد دیوید) و رتبه هوش (IQ) هونگ‌کونگی‌ها در جهان اول و رتبه چینی‌ها در جهان هشتم باشد! جامعه تک‌صدایی افرادی را تربیت می‌کند که رشد شناختی پایینی دارند و از نظر پیاژه پایین ‌بودن رشد شناختی یعنی «تفکر عینی» (Concrete) به جای «تفکر انتزاعی» (Abstract).

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه