کد خبر : 136330 تاریخ : ۱۳۹۹ پنج شنبه ۱۰ مهر - 02:11
ایران و کویت پس از صباح الاحمد الجابر الصباح احمد دستمالچیان - سفیر سابق ایران در لبنان

آرمان ملی- شيخ نواف به عنوان موسس واقعي وزارت کشور کويت به شمار مي‌‌آيد. او در دوره مهم به عنوان وزير کشور فعاليت کرده و نقشي کليدي در رشد و پيشرفت کشور داشته است. شيخ نواف در دو دوره وزارت خود براي پيشرفت کشور يک منظومه امنيتي متکامل را پايه‌گذاري کرد. او در بخش امنيتي دست به تحولات گسترده زد تا در اين زمينه به مدرنيته نزديک شود. او در نهايت به هدف اصلي خود يعني حفظ امنيت و استقرار کامل در کشور رسيد. او در سال 1988 به عنوان وزير دفاع کويت انتخاب شد. او در اين دوران خود تلاش زيادي کرد تا نظاميان کويتي براي آموزش خلباني به کشور‌هاي اروپايي اعزام شوند و به نوعي نيرو هوايي کويت پيشرفت محسوسي در زمان وزارت او کرد. او در سال 1990 به عنوان وزير کار و اجتماع گماشته شد. در آن زمان کويت تازه از اشتغال عراق درآمده بود و در مجموع يکي از چهره‌هاي سرشناس عرصه سياست در کشور کويت در دهه‌هاي اخير بوده است که امروز پس از مرگ صباح الاحمد الجابر الصباح، امير کويت شد. در کشورهاي خليج‌فارس نسل‌اولي ها در حال کنار رفتن هستند و نسل ديگري در حال روي‌کار آمدن هستند. اين تغييرات سبب شده است تا حاکميت آنها از حالت سنتي عبور کرده و در خود تغيير و تحولاتي ايجاد مي‌کنند. طبيعي است نوع رفتارهاي سياسي آنها نيز تغيير خواهد کرد و جديد خواهد بود. کويت در ساليان گذشته رابطه خوبي با ايران داشته است و کمتر تحت‌تاثير فشارهاي عربستان بوده است و همواره تلاش کرده است استقلال خود را حفظ کند. آنچه مشخص است اين است که سياست کويت در آينده از ايران دور نخواهد شد و اين کشور باز هم تلاش مي‌کند تحت تاثير عربستان قرار نگيرد. اينکه گفته مي‌شود پس از صباح ممکن است سياست‌هاي کويت تحت‌تاثير برخي از کشورها عليه ايران شود صحت ندارد زيرا اين کشور صرفا زير فشار سياسي عربستان بوده است و عربستان نيز امروز خود چالش‌هاي زيادي دارد. چالش‌هايي که هم جنبه داخلي و خارجي دارد و در همين راستا، توانايي فشار وارد کردن بر کويت را نخواهد داشت. همانگونه که نتوانست بر قطر فشار وارد کند و سياست‌هاي اين کشور را تغيير دهد. آنها در شرايطي نيستند که بخواهند وضعيت منطقه را ملتهب کنند و توانايي آن را ندارند. از سوي ديگر شاهد هستيم برخي کشورهاي عربي از روي ضعف و زير سلطه رفتن آمريکا به سمت رژيم‌صهيونيستي حرکت مي‌کنند که نمونه بارز آنها امارات و بحرين هستند که براي خودشيريني و جلب رضايت آمريکا به سمت رژيم‌صهيونيستي سوق پيدا کردند. آنچه مشخص است اين حرکت مي‌تواند خطرناک باشد و ساير کشورهاي عربي را نيز به چالش بکشاند اما قطعا کويت در حلقه‌هاي اول پيوستن به رژيم‌صهيونيستي نخواهد بود.