انتخاب تاریخ:   /  /   
ویژه‌نامه سرداران دیار کرمان برلیان نت تعرفه
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
فرش قرمز آسمان برای صدیقه کیانفر
روایت محمد سلوکی از پیشنهاد چندصد میلیونی پیج‌های اینستاگرامی/ همه می‌خواهند بگویند شبکه‌های اجتماعی بهتر از تلویزیون و رادیو است
درمان روحی مردم به دست خبرنگاران بود/ رسانه‌های ما منبع اخبار «کرونا» را به داخل کشاندند
نجف دریابندری درگذشت
آمریکا می‌خواهد صدای مردم ایران شنیده نشود
«نون.خ» سفارش هیچکس نیست/ سراغ مسائل حساسیت برانگیز مانند سیاست نرفتیم/ آدم‌های «نون.خ» از دل مردم انتخاب شدند
برنامه‌های سحر و افطار تلویزیون اعلام شد
روزنامه‌ها به نیاز اصلی مخاطب پاسخ دهند
پیام محمدعلی کشاورز به مردم در سالروز تولدش
روزه ماه‌رمضان برای افراد سالمی که احتمال عقلانی مریضی می‌دهند، جایز نیست
روایتی از اولین روز بازگشت روزنامه‌ها
حسن انوشه درگذشت
انتشار نسخه کاغذی روزنامه‌ها از ۲۳ اردیبهشت بلامانع است
پایتخت سفارش هیچ شخص یا ارگانی نیست/ خط قرمزها نتیجه فشارهای بیرون از سازمان است/ دردسر کارهای پرطرفدار، مدیران را به سمت تولیدات هجو می‌برد/ مدیران کارهای پرمخاطب را بیشتر توبیخ می‌کنند
موزه‌های تهران و استان‌های در معرض تهدید کرونا تعطیل شدند
حضور همایون شجریان در جمع دوستداران استاد در مقابل بیمارستان جم
سری جدید «کودک شو» نوروزی شد/ حل مشکل لوکیشن «خندوانه»
انحصاری بودن پاشنه آشیل صداوسیماست/ مردم برای شنیدن سخن راست به رسانه ملی مراجعه نمی‌کنند/ تاسیس تلویزیون‌های خصوصی می‌تواند رانت انحصار را از میان ببرد/ سبک فعلی برنامه‌سازی در صداوسیما بیشترین ضربه را به سرمایه‌های اجتماعی می‌زند
موزه‌های رایگان برای دهه فجر
بازار مد و لباس در دست طراحان و تولیدکنندگان زیرزمینی/ اروپایی‌ها و عرب‌ها عاشق سوزن‌دوزی مکران هستند/ به زودی از لباس المپیک رونمایی می‌کنیم/ استفاده از طرح‌ها و لباس‌های اقوام ایرانی برگ برنده ما در حوزه مد و لباس
پیگیری تلفنی رییس کل نظام پزشکی از روند درمان "شجریان"
صدا و سیما باید به نفع صندوق رأی تبلیغات کند، نه یک جناح خاص / رسانه ملی کارنامه مناسبی در اعتمادسازی و انسجام پروری ندارد
لغو تمامی تورهای مسافرتی خارجی نوروز ۹۹ در فارس/ احتمال تعدیل شدن کارکنان بسیاری از هتل‌های استان / پیشنهاد تشکیل کمیته بحران برای کمک به گردشگری
اینکه ما اجازه فعالیت به هنرمندان نخواهیم داد، غلط است/ هیچ محدودیتی برای کسی قائل نیستیم
صداوسیما خلاف توصیه رهبری عمل می‌کند/ سیاست‌های رسانه ملی نه با دین هم‌خوانی دارد نه با ایرانی بودن/ برخی رویکرد تفرقه‌افکنانه در پیش گرفته و در حال شکستن اتحاد هستند
بدرقه شهلا ریاحی به آرامگاه ابدی / پاسخ پسرش به برخی انتقادات سلبریتی‌ها
خاطره فیلمی که «حاج قاسم» کلید زد/دغدغه‌اش غفلت از دفاع مقدس بود
«شهلا ریاحی» بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون درگذشت
پخش فصل جدید «خندوانه» از اسفندماه/ تعداد شب‌های پخش بیشتر می‌شود
آموزشگاه‌های تئاتر تبدیل به تجارت‌خانه شده‌اند/ ضرورت تشکیل یک شورای نظارتِ صالح/ بحران «تب لایک» بر همه‌چیز سایه انداخته است
حاشیه‌های «وارِش» از کجا می‌آید؟
نامزدهای اولیه اسکار ۲۰۲۰ معرفی شدند
واکنش علیخانی به دستمزد بالای عصرجدیدی‌ها/چرا سراغ«شیب تند» رفتم؟
نارضایتی وزیر ارشاد از بودجه حوزه فرهنگ/بخش وسیعی از اهالی هنر درآمدی کمتر از ۳ میلیون تومان دارند/ جای پیشنهادات انقلابی در بودجه نیست
‌صدا و سیما مراقبت کند‌/ تبلیغات سیاسی برای شخصیت‌های ملی با تبلیغات تجاری متفاوت است
اکران «۲۳ نفر» و «تیغ و ترمه» از چهارشنبه
«فوق لیسانسه‌ها» به دکتری می‌رسند؟/ سریالی که برای خنده باج نداد
بدرقه نصرت کریمی به آرامگاه ابدی
علیه من دسیسه کردند، من هم استعفا دادم/ وقتی محمدرضا گلزار ویلن می‌زند و مهران مدیری می‌خواند، وضعیت همین می‌شود
صداوسیما نتوانسته صدای حاشیه‌نشین‌ها باشد/طبقه فرودست در حال بریدن از رسانه ملی است/ خروجی ۳۲ دستگاه که برای کاهش آسیب‌های اجتماعی بودجه می‌گیرند، چه بود؟
پیام‌رسان‌های داخلی چقدر آمادگی دارند؟
سینماهای نیمه تعطیل و ادامه افت فروش فیلم‌ها
همه چیز درباره فصل 6 سریال «پایتخت»/ از بازگشت بهبود تا سفر معمولی‌ها به اروپا
سال ۷۸ همان تیمی که یکی از خوانندگان خانم را از ایران خارج کرد به سراغم آمد/ بایکوتم کرده بودند/ امکان ندارد برخی تهیه‌کنندگان توسط کسی یا جایی حمایت نشوند/ آیا این صداوسیما همان رسانه ۲۷ سال پیش است؟
«خانه پدری» رفع توقیف شد
آماری از تماشاگرها و فروش فیلم‌های جدید سینما
زندگی امام عسکری(ع) در دوران محنت/ زیارتی که غم را رفع می‌کند
سینما حوزه قضائی نیست
محکومیت حبس برای سرپرست روزنامه کیهان
بیشتر
کد خبر: 122334 | تاریخ : ۱۳۹۸/۸/۴ - 17:19
مخاطب تلویزیون احترام ببیند سراغ رسانه‌های دیگر نمی‌رود
عباس غزالی:

مخاطب تلویزیون احترام ببیند سراغ رسانه‌های دیگر نمی‌رود

عباس غزالی ضمن اشاره به ویژگی‌های کاراکتر «امیرعلی» در سریال «پناه آخر» از آغاز نقش‌آفرینی در سریال تازه‌ای مرتبط با بمب‌گذاری‌های دهه ۶۰ در تلویزیون خبر داد.

آرمان ملی - به گزارش ارمان ملی به نقل از مهر ، سریال «پناه آخر» که ابتدا با نام «مجلس حیرانی» به تولید و تصویربرداری رسید، این شب‌ها از شبکه یک سیما پخش می‌شود و در باکس سریال‌های مناسبتی سیما برای دهه آخر ماه صفر قرار گرفته است.

این سریال ۱۰ قسمتی که توسط داریوش یاری ساخته شده است بازیگران متعددی دارد که از جمله شخصیت‌های اصلی آن را عباس غزالی ایفا می‌کند.

غزالی را بسیاری هنوز هم با شخصیت بهروز در سریال «وضعیت سفید» به یاد می‌آورند اما این شب‌ها در سریال «پناه آخر» نقش متفاوتی را ایفا کرده است.

همزمان با پخش «پناه آخر» به گفتگو با این بازیگر پرداخته‌ایم که در زیر می‌خوانید:

* فکر می‌کنم تا به حال با فضای مناسبتی این ایام در کاری حضور نداشته‌اید. کمی از فیلمنامه سریال «پناه آخر» بگویید و اینکه مناسبتی بودن آن روی کیفیت قصه تأثیری گذاشته بود یا خیر؟

فیلمنامه این سریال قصه خیلی جذابی داشت. این نکته را باید توضیح داد که وقتی کار مناسبتی به ما پیشنهاد می‌شود با احترام به همه نویسندگان، مقداری فضای آثار، درگیر مناسبت شده و قصه مورد نظر فدا می‌شود اما در سریال «پناه آخر» و همینطور در سریال‌های مناسبتی که پیش از این بازی کرده‌ام مثل «مینو» که فضایی دفاع مقدسی داشت و یا «مادرانه» که در ماه رمضان پخش شد، سریال‌ها علاوه بر پرداختن به مناسبت از قصه جذابی هم برخوردار بودند.

* گاهی حتی سریال‌های مناسبتی به دلیل نداشتن قصه‌های درست به شعارگویی می‌رسند.

در حقیقت اگر سریال قصه‌گو نباشد مخاطب آن را پس می‌زند و حتی ضدتبلیغ می‌شود و برای اینکه به شعار تبدیل نشود و ضد تبلیغ نباشد، قصه گویی خیلی مهم است. در این پروژه هم این قصه گویی به وضوح حس می‌شد برای همین کار را با اشتیاق پذیرفتم و با اشتیاق هم انجام دادم.

وقتی کار خوب پخش نکنید مخاطب ابتدا شبکه و حتی بعد رسانه‌اش را عوض می‌کند. من تجربه حضور در چندین سریال پرمخاطب را داشته‌ام و اگر به تماشاگر احترام گذاشته شود هیچ تلویزیونی را به تلویزیون ما ترجیح نمی‌دهد* کارهای مناسبتی به دلیل شتاب از فیلمنامه‌های درستی هم برخوردار نیستند. ممکن است این هم دلیلی باشد که نتوانید فیلمنامه این آثار را بپذیرید؟

من می‌توانم تعداد زیادی از سریال‌ها را با موضوعات مختلف معرفی کنم که بدون فیلمنامه به من پیشنهاد داده‌اند و من می‌پرسیدم وقتی فیلمنامه کامل نیست چطور می‌توانم برای نقش برنامه‌ریزی و یا شخصیت را پردازش کنم و قبل و بعد آن را بدانم؟

این روند خیلی زیاد شده است و من ابتدا فکر می‌کردم به دلیل شتاب است اما این اتفاق برای اکثر سریال‌ها به یک اپیدمی تبدیل شده است همین الان که صحبت می‌کنم سه سریال پیشنهاد شده است که سیناپس آن‌ها را به من ارائه کرده‌اند و به طور مثال اگر ۵۰ قسمت است فقط ۱۰ صفحه می‌دهند که حتی دیالوگ‌نویسی هم ندارد و یا جزئیات فیلمنامه و کاراکترهای فرعی و اصلی قصه ذکر نشده است.

* و این پیشنهادها را رد می‌کنید؟

بله چون من بازیگری را این مدلی یاد نگرفته‌ام فکر می‌کنم باید به مخاطب احترام گذاشت. بازیگری برای من از این نقطه شروع می‌شود و اگر احترام بگذارید کارهایی می‌شود که مخاطب آن‌ها را دوست دارد.  

* سینما چطور؟ ممکن است فرقی داشته باشد؟ هرچند شما در سینما هم کم کار هستید.

برای من سیما و سینما فرقی ندارد؛ مگر می‌شود ارزش‌گذاری کرد! حتی اگر بخواهم قیاس کنم مخاطب تلویزیون ارزش بیشتری دارد و حقش است که بهترین آثار در اختیارش باشد من علاوه بر اینکه بازیگری برایم مقدس است مخاطب هم برایم ارزش و قداست دارد.

* بالاخره خیلی‌ها معتقد هستند که مخاطب تلویزیون این روزها ریزش پیدا کرده و ممکن است برخی بازیگران نپذیرند در این رسانه حضور داشته باشند.

بله متاسفانه این گزاره را می‌شنویم اما نمی‌گوییم که چرا مخاطب تلویزیون ریزش کرده است؛ چون شما خوراک خوب برایش تدارک ندیده‌اید و وقتی کار خوب پخش نکنید مخاطب ابتدا شبکه و حتی بعد رسانه‌اش را عوض می‌کند. من تجربه حضور در چندین سریال پرمخاطب را داشته‌ام و اگر به تماشاگر احترام گذاشته شود هیچ تلویزیونی را به تلویزیون ما ترجیح نمی‌دهد.

* «وضعیت سفید» یکی از بهترین سریال‌هایی بود که بازی کردید اما در سال‌های اخیر کمتر در کارها حضور داشتید و خیلی پرکار نبودید. چقدر «پناه آخر» تجربه متفاوتی است؟

«وضعیت سفید» را نمی‌توان با «پناه آخر» مقایسه کرد اما برای هر یک از سریال‌ها به اندازه خودش انرژی گذاشته‌ام. هر یک از این سریال‌ها شرایط خود و قصه خود را دارد ولی می‌توانم بگویم  اکثر آثاری که در آنها حضور داشتم حتی از نگاه مخاطب هم جذاب بوده است.

* و حاضرید فیلمنامه‌های نصفه و نیمه را پس بزنید اما در کاری که اطمینانی از آن ندارید بازی نکنید؟

بله صبر می‌کنم و فیلمنامه‌های نصفه و نیمه را رد می‌کنم.

ما محکومیم که برای مخاطب کار کنیم و این چیزی است که از ما برمی‌آید چون همین مخاطب به ما امتیاز و اعتبار داده است* نگران کمرنگ شدن خودتان و یا وضعیت مالی نیستید؟

مطمئنا این نگاه، سختی‌هایی را به بار می‌آورد اما ما محکومیم که برای مخاطب کار کنیم و این چیزی است که از ما برمی‌آید چون همین مخاطب به ما امتیاز و اعتبار داده است و او هم می‌تواند پس بگیرد. هرچند مشقت و سختی دارد و زندگی شخصی را هم دستخوش نگرانی‌هایی می‌کند ولی به هر حال ضرورت این حرفه همین است.

* کمی از جذابیت‌های قصه «پناه آخر» برای خود بگویید و اینکه وجه ممیزه نقشی که به شما پیشنهاد شد برای‌تان چه بود؟

«پناه آخر» ماجرای دو برادر است که یکی از آنها فوت شده است و من به عنوان فرزند و نماینده او در تقابل با عمویم قرار می‌گیرم. نقش امیر علی را دارم در برابر بیژن امکانیان که عموی من در قصه است. نقش متفاوتی بود، ابتدا قرار بود نقش داماد خانواده را بازی کنم که الان امین زندگانی این نقش را بر عهده دارد اما از داریوش یاری کارگردان سریال درخواست کردم نقش امیرعلی را بازی کنم برای من متفاوت تر بود و بیشتر مرا به چالش می‌کشد و شاید هر کسی که کارهایم را دیده باشد این تفاوت را احساس کند و خوشحالم که آقای یاری پذیرفت.

* چالش این نقش چه بود؟

کاراکتری است که نه منفی است و نه مثبت در دنیای واقعی هم آدم‌ها به خودی خود نمی‌توانند منفی و مثبت باشند حتی ادم مثبت هم در شرایطی خطا می‌کند یا آدم منفی در شرایطی کار خوب می‌کند...

* ولی اتفاقا در بازیگری معمولا نقش‌های منفی جذاب‌تر هستند.

نقش‌های خاکستری برای مخاطب جذاب‌تر است و در عین حال بستگی دارد که نقش را چطور بازی کنید. اگر به مثبت‌گرایی روی کاغذ و فیلمنامه تن بدهید اشتباه است. در گریم و بازی نباید به این مثبت بودن اضافه کنیم و حتی به نظر من باید نقش‌های مثبت را به بازیگرانی که کمتر نقش مثبت بازی کرده‌اند بسپاریم. کاراکتر امیرعلی هم از ابتدا با یک کینه صددرصدی به کشور می‌آید او سی سال از همه چیز دور بوده است و دیدگاهش نسبت به اتفاقات همان چیزی است که پدرش تعریف کرده است و با چنین تفکری به دنبال ارث پدرش می‌رود.

* چقدر فیلمنامه‌های تلویزیون این امکان را می‌دهد که به‌عنوان بازیگر فضاهای متفاوتی را تجربه کنید و شخصیت‌های متنوعی را ایفا کنید. به طور مثال «وضعیت سفید» شخصیت‌پردازی نقش بهروز این فضای متنوع و غیرکلیشه‌ای را ایجاد کرده بود.

همه کارها سعی دارند چنین شخصیت‌پردازی‌هایی داشته باشند و باید این کار را انجام دهند، الفبای ساخت سریال این است که پیش تولیدی دارد و طی پروسه‌ای، تولید صورت می‌گیرد اما گاهی در همه کارها این پروسه به درستی طی نمی‌شود. ما در «وضعیت سفید» حدود ۲ ماه فقط دورخوانی داشتیم، برای لباس، دیالوگ‌ها و بسیاری از جرئیات طراحی وجود داشت. حتی سر «وضعیت سفید» کارگردان مرا به یک دندانپزشکی برد و یک لثه مصنوعی برایم درست کردند و من هنوز آن را دارم و اولین بار است که درباره‌اش حرف می‌زنم.

این تفکر از کجا می‌آید که درباره فک بازیگر هم فکر کنند و به راحتی کوتاه نیایند. یک سریال خوب ترکیبی از همه این جزئیات است. هنوز گاهی می‌شود که مخاطبانی را می‌بینم که دیالوگ‌های بهروز را می‌گویند و مشخص است که این ماندگاری به دلیل همین توجه به شخصیت‌پردازی و جزئیات است که متاسفانه فقط در برخی از سریال‌ها رعایت می‌شود.

* آن زمان بازی شما در جاهایی با حامد بهداد مقایسه می‌شد و بسیاری فکر می‌کردند قرار است به تقلید از بهداد بازی کنید.

ما نقشی را که پیشنهاد می‌دهند بازی می‌کنیم تا اینکه بخواهیم کسی دیگر را تکثیر کنیم. اگر در «وضعیت سفید» من آن مدلی بازی کردم ویژگی و خصوصیات نقش بود و کارگردان خواسته بود و این تصور اشتباهی بود. در «رستگاران»، «مادرانه» یا «حانیه» و «مینو» هم سعی کردم هر یک را در قالب خودم اجرا کنم.

نکته‌ای که مرا خیلی جذب کرد علاوه‌بر فضای ملتهب و هیجان‌آور و احوالات آن دوره، نوعی تاریخ‌نگاری از فضای آن زمان است که خیلی دوست داشتم در چنین کاری باشم* گویا قرار است در سریالی به کارگردانی جلال اشکذری هم بازی کنید که فضای آن به ترورهای دهه ۶۰ توسط منافقان می‌پردازد. با توجه به اینکه در چند سال اخیر در سینما فیلم‌های جذابی با این موضوعات داشته‌ایم که مخاطبان را هم جذب کرده است فکر می‌کنید در تلویزیون هم این آثار موفق باشند؟

در تلویزیون این سوژه‌ها خیلی ساخته نشده و کمتر به آن‌ها پرداخته شده است. سریال «شاه رگ» یک ویژگی دارد که به بمب‌گذاری‌های سال ۶۰ می‌پردازد و روایتی تصویری و عینی از بخشی از تاریخ ارائه می‌دهد.

اتفاقاً تلویزیون راحت‌تر می‌تواند این کار را انجام دهد یک فیلم در یک و نیم ساعت تمام می‌شود در حالی که نکات مغفول زیادی باقی می‌ماند. در این سریال هم نکته‌ای که مرا خیلی جذب کرد علاوه‌بر فضای ملتهب و هیجان آور و احوالات آن دوره، نوعی تاریخ‌نگاری از فضای آن زمان است که خیلی دوست داشتم در چنین کاری باشم.

* چقدر «پناه آخر» می‌تواند دیده شود و شانس حضور در فیلمنامه‌های بهتر را بیشتر کند؟

من این مدلی نگاه نمی‌کنم من همان اولویت‌های خودم را در نظر می‌گیرم. شانس را خودمان بوجود می‌آوریم و همین که تا الان احترام دارم و کار را با انرژی و انگیزه دنبال می‌کنم یعنی امید هست. اینکه مخاطب شما را بپسندد خودش جایزه است و من اگر این احساس خوب را از مخاطب بگیرم شب را خوب می‌خوابم.

* قرار نیست در سینما فعال‌تر شوید؟

اگر پیشنهاد جذابی باشد حتما قبول می‌کنم. من دو فیلم سینمایی آماده دارم که یک سالی از تولید آنها می‌گذرد اما اطلاعی ندارم که چرا اکران نشده است. «من یوسفم مادر» به کارگردانی محمدرضا فرطوسی که محصول مشترک ایران، کویت و عراق است که فیلم بسیار متفاوتی است برای من خیلی چالش بود چون تنها بازیگر ایرانی فیلم هستم و اتفاقا در برخی جشنواره‌های بین‌المللی با استقبال هم رو به رو شد. متاسفانه در زمان اکران، اهمیت یک اثر هنری سنجیده نمی‌شود و اول از همه روابط، آدم‌ها و مجوز مهم است و بعد در نهایت اینکه فیلم چه ویژگی‌هایی دارد و اینها باعث می‌شود که برخی فیلم‌ها در اکران عمومی قربانی شوند.

سینما دست چند نفر است و فقط همان‌ها فیلمشان می‌فروشد و باقی سینماگران چون عاشق سینما هستند فعالیت می‌کنند. فیلمی هم با نام «پری‌سا» به کارگردانی محمدرضا رحمانی دارم که فضایی اجتماعی دارد و به معضل اسیدپاشی می‌پردازد و فکر می‌کنم در پروسه پس از تولید قرار دارد. با این حال من همیشه امیدوار بوده و هستم و هیچ گاه دیر نیست.  

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.